126 70 174MB
Latin, Greek Pages 705 [704] Year 1830
CORPUS
SCRIPTORUM HISTORIAE BYZANTINAE. E D I T I O EMEND ATIOR
ET
COPIOSIOR,
CONSILIO
B. G. N I E B U H R I I C. F. I N S T I T U T
A,
OPERA
EIUSDEM
NIEBUHRII,
IMM. BEKKERI,
L.
SCHOPENI,
G. ET L. DINDORFIORUM ALIORUMQUE PHILOLOGORUM PARATA.
PARS
I.
DEXIPPI, EUNAPII, PETRI PATRICII, PRISCI, MALCHI, MENANDRI, OLYMPIODORI,
CANDIDI, NONNOSI
ET T H E O P H A N I S
HISTORIARUM RELIQUIAE, P R O C O P I I ET P R I S C I A N I P A N E G Y R I C I .
BONNAE IMPENSIS
ED.
WEBERI
MDCCCXXIX.
DEXIPPI, EUNAPII, PETRI PRISGI, MALGHI, H
I
S
T
O
R
QUAE E
PATRIGII,
MENANDRI
I
A
R
U
M
SUPERSUNT RECENSIONE
I M M . B E K K E R I et B. G. N I E B U H R I I
C. F .
CUM VERSIONE LATINA PER IO. CLASSENUM EMENDATA.
ACCEDUNT E C L O G A E
P I I O T I I
E X O L Y M P I O D O R O , C A N D I D O , N O N N O S O ET T I I E O F I I A N E , E T PR 0 C 0 PI I S O P I I I S T A E GHAECE
P R I S C I A N I
ET
PANEGYRICUS,
LATINE,
P A N E G Y R I C U S ,
ANNOTATIONES IIENR. VALESII, LABBEI ET YILLOISONIS, ET INDICES CLASSENI.
BONNAE I M P E N S I S
ED.
W E B E R I
MDCCCXXIX.
I U L I O CAROLO
HARIO
ET
CONNOPO
THIRLWALLO
C A N T A B R I G I E N S I S SS. T R I N I T A T I S
COLLEGII
SODALIBUS
QUORUM OPE HISTORIA MEA ROMANA A BRITANNIS PRORSCS ITA UT EAM ANIMO CONCEPÌ PATRIOQUE SERMONE CONSCR1PSI LEGITUR ,
ETN0IA2
B.
KAI
G.
ETEPTE21A2
ENEKA
N I E B U H R I U S .
P a r i s i u a m historlcorum Byzantlnorum eilitioncm noil eo animo a b initio institutam esse ut
integrum scriptorum corpus complecteretur,
inspectis voluminibus quae ante editum a Philippo Labbeo protrepticon prodierant, facile apparet.
Labbeus a u t r m , tam historiae
cognitioue quam ingenio iudiciique sanitate egregie instructus, simulac sese operi exsequendo d e d e r a t , corporis, quod deinceps paulatim crevit, imaginem sibi informavit, eiusque perficiendi animosam spcm concepit; qua ductus indicem futuri syntagmatis
proposuit;
liogulis, quae tunc cognita erant, scriptis in eo locum numerumque assignavit. Priraum in hoc indice volumen, servata serie rerum
gestarum,
ita componebat, ut eius fundum faceret eclogas de legationibus a Davide Hocschelio editas; quippe q u a e , uno excepto
Menandro,
ad tempora tustiniano imperante, Procopioquc scriptore, antiquiora spectarcnt: Menandrum autem ab eo propter easdem rationés hoe loco retentum esse arbitror, quae mihi quoque ne eum inde dimoverem suaserunt: scilicet ut nimia voluminis esilitas vitaretur. Cui poti us angendo quum curam adhiberet, factum esse ccnseo, ut non solum eclogas, quas Photius ex Olympiodoro Candidoque et T h e o phane tiniana
conscripsit, subiungeret; verum excerpta quoque Constande legationibus ex
Theophylacto,
licet eodem
tempore
huius historia integra in eodem typographeo prelis subiecta esset; tum veroHcsychii opusculum de originibus Byzantii; denique e Suida collecta quae ad universam historiam Byzantinam , publicam paritec atque ecclesiasticam, pertincre riderentur.
Quibus compositi* > sub-
Vili
PRÀEFATIO.
ieclt diversisslmae indolis annotationes in eclogas de legatlonibus : admirandas Henrici Valesii, viri paene singularisa et stolidas Cantoclari : tum ad ea quae ex Photio descripta sunt, suas ipsius commentationes ; prolixiores illas quidem quam satis esset, sed admodum utiles et bonae frugis plenas : universae autem collectioni praemisit, quod Protrepticon inscripsit, yalde festinatum opusculum ; quo, praeter conspectum operis, de quo superbis mentionem feci, catalogua Imperatorum, Patriarcharumque continetur; addito indice adlitterarum oriinem disposito , quo cuncti enumerantur quorum ad banc liistoriae partem spectantia scripta, aut saltern eorum memoria exstabat. Ego vero, quum in eo res esset ut editio Bonnensis eclogas de legationibus exhiberet, quomodo in ceteris, quae Labheus iis adi u n x i t , versarer non parum kaesitavi. Neque enim immemor sum promissionis, qua Weberus sesc obstrinxit: nihil prorsus ex h i s , quae in editione Parisina continentur, omissum iri : — quod quidem minime obstabat, ne Hesychii opusculum aptiori, imo proprio suo, loco reservaretur j ac ne omittendis qnidem excerptis ex Theophylacto, quarum nulla omnino utilitas est, nisi ut inde variae lectiones ad crisin integri operis petantur. De reliquis in utramque partem disputari poterai. Attamen in Suida perlustrando sìve Labbeus sive alius, cui hune laborem demandavit, negligentissime versatus est ; ut, si révéra quae ibi ad historiam Byzantinam reposita exstant collecta dare velis , labor adhibendus esset, cui impertiendo hoc quidem tempore neque mihi otium est neque amicis, qui mea causa etiam ingratum suscipere parati sunt. Ex his autem quae apud Labbeum collecta leguntur, non pauca ad ecclesiasticam historiam pertinent: e reliquis quaecunque maioris momenti sunt aut diserte sub alicuius e Seviris, quorum reliquias cummaxime edimus , nomine afferuntur, aut ad unum ex iis iam diu, praesertim Valesii acumine, relata sunt: cetera levia fere videntur ac parvi pretii. Quae quum ita sint, ilia, quorum primo loco mentionem feci, prorsus omittam, n e , dum historiam ecclesiasticam attingo, in immensum excrescat opus iam per se nimis amplum: — ea vero quae Suidam cx aliis Constantinianarum eclogarum titulis sumpsisse apparet, saepe emendatiora, adiectis non adeo paucis eiusdem generis, subiunxi reliquiis uniuscuiusque scriptoris : cetera nunc quidem non exhibeo, non tarnen ut ilia in perpetuum excludam, sed co Consilio
PRÀEFÀTIO. u t , si aliquando otium fueiit
Suidae
IX accurate
cxcutiendi, tunc
ampio incremento locupletata omnia simul proponam. — Cantoclari annotationes , quae vcrsionem latinam spcctant , aliquando errores corrigunt, quos Classenus sustulit; nonnunquam novis illos cumulant : quae ad graeca rcfcruntur, plerumque cum incredibili ignor a n z a coniunctam stoliditatcm cxhibent; cuiusmodi flagitia pro mea parte propagare nefas babeo.
Aliquando quidein in hoc sterquili-
nio res non contemnendas Invenías ; ubi vitia textus Hoesclieliani coniicicndo sanata aut certe probabiliter tentata s u n t : quae hominem absurdi ingenii
escogitasse
nemo sibi persuadebit : r e r u m ,
cuicunque auctori ista d c b c n t u r , eoium rationem in scholiis cri— ticis ita habui ut Cantoclaro pro iis honorem exhibcrem. — Labbeum equidem minime spcrno : sed qui eius protrepticon iamdiu oblivioni traditum iterum in hominum notitiam proferet, is gloriae viri male consulet: adeo m a n c a , persaepe autem errorum plena, sunt quae de scriptoribus huius liistoriac tradit; ita ut vix ilio aeto ferri potuerint, post Fabricium nemo ferat. Impcratorum chronologiam nunc vol pucri e libris ubique obviis pctcrc p o t e r u n t , saltcm non minus accuratam : de patriarchis, si cui quaerere l i b e t , apud Bandurium, cuius syntagma in hoc corpore exhibere non negligemus, pleniora accuratioraque inveniet. Haec omittendo emptoribus eo magis consulendum erat editio nostra amplis accessionibus aucta est.
quod
Etenim ad Dexippum,
Eunapium et Menandrum excerpta de sententiis a d d e b a m ,
quae
e palimpsesto Vaticano edidit ili. Maius : tum fragmenta , e Suida fere, aut iam collecta aut saltem indicata: deinde, ut Fabricius Ceri iussit,
éclogas e Nonnoso ; porro panegyricos Anastasia a Procopio
et Priseiauo dictos ; denique indicem , ex instituto quod in Agathia edendo sccutus sum , duplicem. Iam vero quam pracclara sint quae in horum Sevirorum reliquiis ad historiae cognitioneni pertinent , norunt lectores Gibboni : ncque vero quisquam sani iudicii vir adeo unice Atticis delectabitur u t , verbi gratia, Prisci narrationem de legatione ad Attilam fastidiat.
Itaque scriptorum honoris causa, simul autem ornandi operis,
cui nomeri meum praescripsi, quaerebam, si cui illustri in re critica artifici persuadere posscm , ut huius primae partis recensendae suscipcrct oilicium. Tunc subito menti occurrebat Bekkerus, non minus
X
PRAEFATIO.
propter amlcitiam qua tenemur,
quam propter unicam vim atque
celeritatem, quam in recensemlis Graccorum libris cum eruditionis ingeniique lumine coniunctam exhibet. Ac certe ei laudi qua Pontianus Ioctum pictorem o r n a t : „plus neminem potuisse pmgere, nee melius" parem omnino in nostro litterarum genere Bekkero tribuendam esse, n e m o , c r e d o , ambiget.
Rogavi eum igitur, sed timide; quippe non
nescius eum hactenus nonnisi collatis «odictbus innixum libros r e censcndos suscepisse ; at in his legationum excerptis codicum subsidium aderat nullum : nam Monaccnsem ab Hoeschelio accuratissime exscriptum esse constat, Vaticani autem variae lectiones ab ill. Maio prolatae paenc absolutum cum ilio consensum probant: neque ullus praeter hos, sublato ex hominumnotitia Schottano, superesse videtur. S e d , quod quidem speraveram, deflexitBekkerus mea causa de more s u o ; acceptisqueHoeschelianaeMaianaeque editionum exemplis, quorum margini coniecturas mihi natas, Valesiique emendationes adscripseram, ipse universis hisce reliquiis emendandis se dedit. Et quod ad illas quidem a t t i n e t , Parisiensis editionis exemplar, Maianaeque cclogarum de sententiis, plurimis Iocis c o r r e d a , remisit;
yerum
ita ut arbitrio meo relinqueret si quid addere aut mutare Vellern. Quo equidem ita usus s u m , ut plurimas praesertim BekLeri emendationes quae ccrtissimae vidercntur in ordinem sermonis inferrem: adderem etiam subinde quae iterato examine in mentem mihi ven i r e n t : ex his autem quae a me proposita Bekkero, cuius auctoritati in sermonis cognitione
o m n i a , mihi nihil fere t r i b u o , displicu-
isse videbam, nihil r e d u x i , praeter perquam pauca storia diiudicanda essent.
quae ex h i -
Usque adeo autem Bekkero obsequi m e -
arum partium esse duxi, u t , etiamsi subinde suspicabar scriptorum potius vitia, quorum sermo saeculi sui labe contactus esset, quam scribarum
sphalmata t o l l i , impudens tarnen mihi visus essem, si
contra quam llle statuisse t , deciderem. Ad hoc genus illud pertinet, u t exempla proferam , quod saepe pro aoristo primo futurum repon i t , a u t , ubi apud Priscum, Malchum, Menandrum, articulus desid e r a t u r , quem certe non minus rationis quam sanae consuetudinis leges flagitant, eum inserit, vel casus obliquos pronominum otte et o u t of cum iisdem qui a xoiöaät et loiovios
formantur, mutat. Chro-
nographiam, quam editio nostra in margine exhibet, ad excerpta de legationibus non levi labore stabiliveram.
PRAEFATIO.
XI
Hi* peracti« typothetae opus tradì poterat j nisi exosum versioliis latinae onus incumbcret.
Quod quum depcllere non liccret,
Cantoclaranam, qua peiorem nullam in universo hoc littcrarum genere inveniri in vulgus notum est, sine operis dedccore intactam servari non posse apparebat: verum qui se ingrato corrigendi labori d a r e t , inveniebam neminem; nisi Classeno,
quamquam
continuis
occupationibus implicito, pietas, qua me parentis loco colit, persuasisset.
In quo negotio quantum taedii exhauriendum f u e r i t , nemo
nisi expertus
animo concipiet : illud
autem molestissimum e r a t ,
quod sublatis innumeris vitiis tamen id solum pertìci poterat foedissimis fieret,
sordibus
liberaretur
grataque legentibus.
oratio : id minime,
ut
ut a pulcra
Idem Classenus meus complures prae-
clarc exeogitatas emendationes suppeditavit; singulorum
scriptorum
reliquiis argumenta addidit , chronographiam excerptis de gententiis ex Eunapio et Menandro: indicesque, in quos utilissimum laborem insumpsit, confecit; ut leviora alia omittam, quae in hoc volumen contulit.
Quae consideranti apparebit longc operosissimum eius in
co ornando fuisse laborem. Superest ut de panegyricis Anastasio dictis, quos postremo loco adieci, quae hue pertinent doceam. Oratione Procopii Gazaci reliqui» monumentis quae liic collecta exstant adiungenda , eruditorum gratiam me meruisse certe scio,
qui earn semel tantum in Villolsonis
anecdotorum collectione editam esse norunt : quotus enim quisque in Germania illam possidet?
Mea opera in illius repetitione non
longius processit quam ut subinde codicis lectionem a viro egregio Villoisone immutatam revocarem : versione latina, argumentoque earn instruxit a me rogatus Franc. Ritterus, Phil. D. qui nuperrime operami suam ad explicandas in hac philologicas proGteri statuit.
littcrarum universitate disciplinas
Editoria annotationes quae ad expli-
candas res Anastasii tantum conferunt,
ut vcl ad latinum Panegy-
ricum interpretandum quodammodo suflicere possint, fere integras repetii : quo Consilio honos habetur manibus Villoisonis : neque ei aliunde ulla obstabat r a t i o , extinctis dudum et scriptore et bibliopolarum, quorum sumptibus Anecdota edita sunt, negotio.
Contra
autem minime licere visum est in meae editionis ornamentum convertere, quae ill. Maius ad eclogas, aut Endlicher, v. cl. ad pane gyricum Prisciani, q u e m , diu a philologis expetitum quibus eum i a
PRAEFATIO.
XII
bibliotlieca Caesarea Vindobonensi superesse innotuisset, anno praeterito edidit, ita annotavit ut nihil quod addi possit aliis relinqueret. Ipsura grammatici carmen Bobiensibus membranis erudite et diligente r scriptum, ab editore adeo accurate express um est, ut vis u l l u l emendationibus in eo locus sit. Parisiensis cditio circa operarum errores eadem flagitiosa negligentia curata est qua reliquae post Cantacuzenum, antequam C a n gio s opcris curam in se susciperet; inutili et fallaci typorum splendore ornatae. Sphalmata huius generis ope Hoeschelianae sustulimus plurima; restituto, ut de minoribus taceam, versu integro qui exciderat; sed de his singulatim monere Bekkerus vetuit.
Ubicunque
igitur eiusmodi mentio invcnictur, id propter peculiarem quandam rationem factum e s t , quae tarnen fortasse non semper apparebit. Sed quamlibet multis correctis, editione
iam fere absoluta, vidi
quaedam non fuisse animadversa : quamobrem,
iterata
collatione
universi eclogarum de legatipnibus operis, ista inter addenda et cor» rigenda proposui. Quae Suidas servavit non attigit Bekkerus ; in his quoque n o n nulla correxi.
Photium
d e d i , ut a Bekkero editus est ; nisi quod
in rebus quae ex historia pendent, variäs Labbci , semel autem vel bis meas ipsius cmendationes receperim : plures fortasse locos tentaturus, nisi mihi constaret Photium in scribendis nominibus saepe errasse; a quibus corrigendis editori abstinendum est.
Versiones,
Porti non saepe, Schotti nunquam correxi. Ex his cognita editorum opera, vix opus est explicare, quaecunque in scholiis criticis litteris B. et N. distinguuntur, emendationes esse quae Bekkerum, meque habeant auctores : Classenum quibus duae littcrae CI. addilae sunt. Vulgatam (vulg.) earn dixi lectionem quae ab Hoescheliana editione per Parisinam atque Venetam propagata est.
Quoties nihil praeter illud vulg. ad reiectam lectionem adscri-
b i t u r , hoc significamus : emendationem, sive Bekkerus eam a me i n venisset propositam, sive eam concipere, ut saepe fit, oblitus essem, ita manifestala videri ut ab unoquoque non admodum incurioso aut indocto inveniri deberet.
Signa f et * , antiquo more reducto, ap-
posui quo indicarem locum corruptum, cui medendo probabilem coniccturam viderein nullam , non typothetae vitio laborare, sed piane Ha ab Hoeschelio editum esse.
Ac sunt certe plura quam Vellen»
PRAEFATIO.
XIII
loca etiam in his eclogis, quae editor a licentia mutandi alienus tit sunt tncndosa
relinquere cogitur : illucl tamen vere praedicare possum
Lac editione perfectum esse u t utilissimae, magnaque ex p a r t e egregiorum scriptoruin reliquiae , quae anlehac in singulis paginis i n n u mere vitiorum m u l t i t u d i n e legentes impediebant, iam longe m a x i m a ex parte faciles evaserint a t q u e apertae a d intelligendum.
Quura
i g i t u r , quae bactenus neglecta i a c e b a n t , sine d u b i o multo p l u r i b u s quam antea i n n o t e s c e n t , oblata est occasio , pracclaris ingcniis h a n d i n d i g n a , ubi vis divinandi se exerceat et bene coepta longius producat.
Ex
emendationibus
quas recepimus,
multae
Hoesche-
lium liabent a u c t o r c m , in margine editionis eius propositae: sive nobis p r o b a r c n t u r
sive m i n u s , designavi sigla H.
quas,
Idem H o e -
schclius ubi geminum codicem adliibebat , et Schotti e t B a v a r i c u m , quoties hi inter se v a r i a r e n t , diversitatcm itidem in margine i n d i cavit,
praefìxa sigla al.
Has varietatcs mg. H. designavi: pro quo
var. H. scribcre certe praestitisset ; verum in re tam levi sioncm vix metuo.
repreheu-
Gravius est quod alienando ubi plagulas i n s p i -
cere domesticis curis impeditus fucram mg. H, p o n i t u r , quura tamen coniectura designanda cssct: hoc in addendis coirexi. Scrib. Bonnae postr. Non. Oct. MDCCCXXIX.
DE
HISTORICIS
QUORUM RELIQUIAE HOC VOLUMINE CONTINENTI®.
P U B L I U S HERENNIUS D E X I P P U S >) , Ptolcmaei f. 5) , Atheniensis, Pago Hermensis , , e Cerycum gente 3 ) , summos in civitate honores adeptus est, rex creatus atque arclion eponymus ; splendideque agonothetae munere Panathenaeis f u n ctus ; clarus orator atque historiarum scriptor ; propter quas fortunae simul atque industriae dotes statuae honore ornatua e s t , cuius basis cum titulo exstat. Sed longe praeclariorem saeculorumque memoria dignum honorem sibi comparavit quo tempore, eifusis in Graeciam per Propontidis claustra Herulis, captisque Athenis, cives secum in saltus invios ex urbis clade profugos confirmavit ; bellique ab iia. dux constitutus, advectae in Atticae oram romanae classi, cui Cleodamus praeerat, coniunctus, ultionem de barbaris aliquam sumsit, tribus millibus ex ipsorum numero per occasionem interfectis Quo facto vir eximius post quingentos annos Athenienses armis desuetos ad rem gloriamque militarem revocavit : Mitliridatico enim bello non sua neque sponte arma moverat infelix civitas. Quum igitur de hac Dexippi gloria titulus statuae sileat, creditum est prius positam esse quam illam adipisceretur : cui opinioni facile accederem, si bistoria aevi , „ q u a m partim ex libris , partim e vita hauserit," ut epigramma praedicat, diversa esse posset ab ilia omuis aevi, cuius notitiam ex Eunapio et Photio habemus. E a in primo Claudii Gothici i) Nomen integrum exhibet inscr. 38o. corp. inscr. graec. 2) Sic inscriptio: nam Suidas s. v. d É ^ m n o s , Dexippura patrem JIli tribuit. 3) viti. Boeckh. ad Inscr. 4) Hanc rei gestae Seriem, paululum ab illa diversam, quam Gibbonus , nunquam sine h o noris praefatione nominandus, excogitavit, nunc d e m u m , editis ab ili. Maio excerptis de sententiis (p. 36 — 28. ed. Bonn.) cou8tituere licet.
DE DEXIPPO.
XV
Aug anno desinebat ; Athenarum autem cladem Syncellus, qui hoc Dexippi opus legebat, sub Gallieno contigisse refert : neque si earn cum continuatore Dionis 5 ), quern Zonaras sequitur, biennio serius accidisse statuamus, ut ilio ipso Claudii anno primo, 2 6 9 , acciderit, difficultas expediretur. Ita aut fingendum erit priorem exstitisse editionem , de qua nemo quicquam tradidit, aut concedendum, laevam hominum in honoribus aestimandis mentem euin , quo ad maiorum gloriam elatus est, propterea neglexisse, quia, tumultuarie a congregata multitudine collatus, nullum in fastis urbanis locum haberet : librorum fumam extulisse , res fortiter gestas silentio transmisisse : — rem , propter eius aevi pravitatem, plane non incredibilem. Vitam usque ad Probi principatum pei'duxit, quum iam sub Valeriano claruisset Dexippi opera, quae ad historiam pertinebant , tria legit Photius 7) : de quibus singulis agendum est. I.
TÀ FITTU ^JDJ'^UVSQOV,
libris quatuor
comprehensa ;
ex quibus notissimam satrapiarum divisionem recitat Photius ; scriptcremque in universum cum Arriano consentire docet. A d banc Macedonicam historiam referenda esse quae ill. Maius inventa in codicis palimpsesti paginis 8 1 . 82. 100. 1 0 1 . edidit, uno verbo monuisse ad probandum sufficit: siquidem oratio Hyperidis, sive adsumpta sive ficta, belli Lamiaci tempus spectat. Dicet fortasse aliquis, a Romana, non dicam Byzantina historia, aliena non debuisse collectioni nostrae inseri : quod quidem factum primum mole exigua horum fragmentorum defendam , quae perparvum sibi locum postulant ; quum tamen vel ideo quod Hyperidis nomen prae se ferunt philologorum notitiam merentur ; denique, si aliter facerem reprehensionem non effugissem ; quum in editione Romana ceteris quae e Dexippo supersunt adhaerent. Quo enim modo iis, qui earn non vidissent, constare posset me non temere iudicasse ? ÌGTOQÌUV, sive annales 8 ) , quam Photius OWTOfiOv tcrcOQixhv vocat, per Olympiadas , archontumque et consulum fastos ab historiae initiis, omissis tamen fabuII.
Xoovixqv
5) 111 eclogis quas ¡11. MaiuJ e d i d i t : coll. V a t . I i . p. aijo. 6) E u n a p i u s vita P o r p h y r i i in f. 7) Cod. 8a. 8) E u n a j i i u s p . 581. 5. i d e m , vita Porph. 1. 1.
XVI
DE
DEXIPPO.
losis primordiis , usque ad Claudii Gotliici annum priraum deduct! , praecipua circa temporum rationem cura adhibita. Horum duodecimus liber a Stephano ethnicographo citatur 9) ; ubi Heruloram mentio certissime comprobat locum de quo agitur non multum ab operis fine afuisse : constat igitnr scriptorem his duodecim ,,chartis omne aevum explicuisse." E x liiscc annalibus Syncellum quaecunque e Dexippo habet petiisse arbitrar : at Constantiniana excerpta illis prorsus aliena sunt: neque cnim prolixas oratìones capere potuisset breviloquens annalium ratio , qui fere singulis libris saeculum comprehendebant ; unde Trebellius Pollio 1 0 ) Dexippum omnia breviter persequutiim. esse, scripsit. III. Has igitur eclogas de legationibus ad H/.V&IY.V. pertinere iam Vossius perspexit , 1 ) : eademque earum ratio est quas ex titulo de sententiis edidit ill. Maius. Sxvihxrì, de bello Scythico vertere debebam ; quoniam illud intelligitur, quod , coeptum sub Decio , usque ad Aureliani pacem duravit. Atque hie quidem leviter circa verba lapsus sum ; in eo vereor lie gravius erraverim, quod quae a p. 22. 1. 20. ad p. 26. 1. 4habentur, Dexippo ipsi tribuerem , quasi orationem ad cives suos liabitam, qui temerario Consilio mûris egredi et cum hostibus confligere cuperent. Non attenderam ill. Maii opinionem 1 2 ), epistolam esse : cui ut aliquid de meo adiieiam, dicam, a magistratu Romano missam videri : imo ab ipso fortasse Imperatore : eum se cum copiis mox affuturum nunciare (p. 2 5 . 1. 17. seqq.): lectamque esse in conclone (p, 22. 1. 18.) De Lis , si forte aliquando codicis pagina 324. plenius e litura erui potuerit, liquido constabit : ac tune fortasse expedietur de quo tandem oppido quibusque civibus sermo sit. Nunc in id sententia inclinât ut haec ad primum Gothorum adventum sub Decio pertinere credam, cuius nomen in oblitterata illa pagina conspicitur ; id quod eo confirmari videtur quod de rebus ad Nicopolim Moesiae gestis mentio iniicitur (p. 25. 1. 22. cf. Syncellum p . 7 0 5 . 1 . 12.). Quod si ita s i t , Philippopolitani fuerint oppidani a barbaris circumsessi. Non tamen silendum est etiam sub Claudio Aug. ad Nicopolim prospere adversus bar9)
s. v. "EXOVQOI. I O ! Gordian. 1 , 1 1 ) De histor. Graec. p. n ) Praef. ad coll. Vatic. II. p . X X V I I l .
A4A.
DE
DEXIPPO.
XVII
esse l 3 )
baros pugnatum ; quo tempore, quantum in tanta narrationum perturbatione colligi potest, Thessalonica coram impetum fortiter sustinuit. Oralionem Dexippi, scribendique genus, ingenti laude eifert Photius , eo usque ut Thucydidem perspicue loquentem dicat; quae mira est viri prudentis a vero aberratio. Nemo cnim in eo quicquam praeter inanem degeneris aevi rhetorem agnoscet, ut inirum sit qui tam puerilia sectetur, inter res arduas positum, magna gessissc. Quae de Dexippo exstant testimonia sequentia fere sunt : INSCRIPTIO in corpore Boeckhii n. 38o. Kara TO ènsQWTyfia vìjg eg 5'Aqeiov nàyov ßovlrjg xaì Tìjg ßovXrjg TWV VN y.aì TOV Srj/xov TCÖV 'A&rjvuiav, ròv UQ-* LATRA TRJV TOV ßaoiXeeog sv Qeajuo&éraig UQ/JJV, xaì uQÌ-avru ztjv èncóvvfiov UQ/rjv T y.aì nuvrjyvQiaqyjjauvTa xaì dywvo&eTijoavTa TWV /.leydXcov Ilava&ijvaitov , oì'xo&ev iegea navayij, JIÓTIIIOV 'Egévviov Je^innov JlroXifiaiov "EQ[ISIOV, TOV ^ÌJTOQU xaì avyyQucpèa, dgsTtjg evexa oi naìSeg. 'Al/.fi xaì /nv&oiai xaì èv ßovXatai xQariarovg Avdgag àyaxkeirovg yeivavo KexQOm'tj ' £ìv èva xaì Ai%mnov, og ioroQi'qv èoattQrjOag Aìmvog SoXiyjjV UTQexèmq tcpQaaev. liaì T« [.lèv uviòg inside , TU S'èx ßi'ßXmv àvuXé^ag EVQUTO nuvxoi'rjv IFFTOQI'ijg UTQUTIOV. yH fiéya xXeivòg dvtjQ, og vov ano fivgiov ofifi a ^Exisi'vag, XQOviovg nqr^iuq e^ifiadsv. Oi]fit] ftèv nsQi'ßwrog dv 'EXXàda, n)v ó veav&ijS Aivog Jtginnw Smxev è xaì a^itófian yotiQtov t l3) Trebell. Pollio, Claucl. 12. Dexippus, Eunapiut
etc.
6
XVIII
DE
EUNAPIO.
xai (tog uv rtg tl'noi) uXXog fin et %ivog aaqitjvetag QovxvSiiijg, fiàXiaxà ye èv rutg 2y.vd-iy.aig laiOQt'aig. E n s APius quae de Chronicis Dexippi docet, quaere infra p. 5 6 . seqq. Idem, in vita Porphyrii sub fìnem : rovg yqòvovg (tov JloQtpvQt'ov ßi'ov) eg TaXXitjvòv xai KlavSiov tixù^tiv avréßaivsv, Tàxiróv re xai Av^rfkiuvòv xal TlQoßov xa&' ovg ijv xai AQutnog o rrtv yjjovix/jv laiOQi'uv avyyQuxpag, ¿v/jQ unàarjg naiòeiag re xai ävvä/xecog Xoyixrjg dvùnXtmg. Ss nl.itara E v a g r i t j s hist. eccl. V . it\. : xai At^inmo neqi TOVTCOV ntnòvrjTUL, uno ¡.ivdiy.wv ä()'§u(.IEVII>, xai Xrfèavxi ég rtjv KXavóiov TOV ¡ina TaXXit)vòv ßaaiXei'av • u> avvuvetXijnrai 71SQÌ cav KÙQUOL xai erepa ßäqßaQU e&VÌ] y.azù ztjv 'EXXùSa xai Qgrty.rjv xai zIiovtav tfianoXsfiovvreg enga^uv. (Scythica hic innuere videtur, non Chronicorum partem.) Suidas s. v. Aé%mnog, At%innov, o'Egévvtog /Q^/HUTIaug, *A&?jvaTog (¡¿¡icoo , yeyovtòg ini JBaXeQiavov, xai TaXXiTjvov, xai KXuvòiov òevrèqov , xai ¿4VQI]XIUÌ>OV , zcov ßaailicov cPa>[taia>v. Thebellius P o i l i o , in Gallieno, I4- : Gotlii Cyzicum et Asiam , deinceps Achaiam omnem, vastaverunt, ct ab Atheniensibus, duce Dexippo, scriptore horum temporum, vieti sunt. E U N A P I U S , Sophistarum vitis clarus, natus Sardibus a.347» Dexippi historiam ita continuavit, ut opus suum fiera zltS,innov %QOVIXIJV IOTOQI'AV inscriberet 1 4 ). Id X I V libros continebat, quorum primo res ab excessu Claudii Gothici ad Iulianum Imp. gestas complexus, ceteris huius , quem ipse, utpote pro veteri religione vehementissime animatus, tanquam Deum aliquem, liumano generi commodatum, colebat, historiam, quaeque deinceps subsecuta sunt, copiose narravit 1 5 ). Finem operis in ilio tempore fecisse quo S. Iohannes Chrysostomus in exilium pulsus e s t , a. Chr. 4 ° 4 1 Photius docet 1 6 ). Cui repugnare quidem videntur eclogae, in quibus (p. 96. n. 70.) de Pulcheriae Augustae avaritia senno est , quae mulier demum a. 4 ' 4 - Imperium capessivit: minime tarnen inde colligere »4) T e s t e Pliotio, et inscriptione eclogarum de sententi». Eunapius, i n f r a , p. 6 1 . 16) V. infr. in testimouiis.
i5)
DE
XIX
ÉUNÀPIO.
licet E u n a p i u m continenti narratione decern annorum, qui medii s u n t ,
liistoiiam exposuisse : quin potius illuc
esse a p p a r e t , ut referendo quomodo H i e r a x , ipsum nequitia
superaret
per
degressum
aemulo qui vel
Augustae avaritiam
traditus,
pro nece Fravittae seras p o e n a s , verumtamen poenas dederit, se solaretur.
Accedit , quod
deinde
de Stilichone l o q u i t u r ,
qui diu ante Pulcheriac imperium occisus est. Q u u m duplicem editionem historiae Photius vidisset, Constantinianae eclogae, ut inscriptio docet, e secunda sumptac sunt, ubi loci p l u r i m i , in quibus scriptor rabido adversus Christianos odio effrenate indulserat, ita recisi essent, ut, Photio iudice , hiantes lacunae apparerent, rarent obscuritate.
et sequentia plurima labo-
Cuius vitii culpam Photius in Eunapium
ipsum conferì : coniccttirane ductus an testimonio, non constat. Scriptorcm rrmtilatum opus ita rcliquissc ut in his nebant sensus laboraret, sane non probabile est.
quae ma-
A c fieri certe
potest , ut non ipse scriptor , sed bibliopola , indocti amanuensis opera , libros ab
iis
locis qui
vendentibus
crearent liberare animum induxerit :
periculum
qualia siint expurgata,
quae v o c a n t , exemplaria, quae in regionibus ubi decreta concilii Tridentini rccepta fucrnnt non raro occurrunt. Eunapii vita, ab Hadr. Iunio conscripta, in editioné ci. B o issonadi legitur.
1 risanimi hominis in rem Christianam odium,
cuius in his quae ill. Maius edidit iniquum de magno Theodosio iudicium novum exhibet specimen, somniis religionis quam finxerant,
deliransque superstitio in
sectae cui addictus erat asseclae sibi
notissima sunt : notum etiam diction is genus m o -
lestum et salebrosum, de quo nimis clementer iudicat P h o t i u s ; quern de Eunapii hi9toria disserentem iam audiamus (cod. 77). 'Aveyvwody '^innov, via;
Evvaniov
yj/oviy.tjg iorogt'ag zijg ¡IÌTU
¿yJuaecag, ev fiiftlioig ziaoaoiGxaiòey.a.
(lèv rijg ioTOQi'ug dito rijg KkavSiov
(iaaileiag
71(1) rj IGTOQIU y.uzaXrjyti, unozelEvzà 'AQxadtov
Ttòv QtoSoaiov
naidmv
puaiXei'av,
ovzog
i'/nvaa
ò Evvùniog
(isv TOD
anela&évTog
ÙQ/i£QUTiy.òv &QOVOV avfj'/ftevng hguTSvtv, yvvij y.uzà yuazQog
¿y.uvov rov
ov 'slgodxiog
XQVOOV zrjg éxxXìjai'ag azó/uazog 'Icadvvov ovzog 'Aay.aSiov
, eg ov Atty'n-
òs tig RT/V 'Ovcooibv y.ai
vov Tslog zrjg iarOQi'ag noiyact/uevog,
TOP fiiov ànélmsVi
/¡E-
uoyszai
fj ós rov
ug
lòv
ftaailiv-
y.ai
d^iMoaact
Saqiiavùg
/.lèv yévog
XX
DE
EUNAPIO.
sari (xág yuQ IV AvSía 2á(>Ssig laye TIUTQÍSU). $vaas{¡T¡ 693- 34- ed- R- xal ngoaunetne (1. x « i TIQOS tintine) naat tote ßoviev'ovai fitj IxStlfxtlv
agio rrjs 'IzctUai.
Hunc locum adiumento indicis Rei-
mariani indagare potui ; is qui alteri fragmento respondet, nisi casu oblatus, haud facile invenietur. Quotus einm quisque adeo indefessus, otioque instructus e s t , ut quatuor vocabula per tot libros quaerere sustineat ? quum ne illud quidem constet certum esse Antonii n o m e n , non errore positum pro Antonini. Verbo quidem &toneveiy saepe utitur Dio. 36) Infra in test.
DE
PETRO.
XXV
Etenim manifesto huius partes sunt quaecunque e Petro m a gistro exstant inserta caeremoniali Constantini Porphyrogeniti : habent autem eum auctorem non solum capita primi libri 84« et 8 5 . , quibus eius nomen praefixum diserte legitur , verum etiam decern quae continuo sequuntur, usque ad g5. ; ubi saepe, v . gr. 86. 8 7 . g 5 . de Iustiniano tanquam imperante quum ista scriberentur , sermo est. Petita autem esse haec omnia e libro de officio magistri satis inde colligitur quod auctor praecipue id agit, ut dcceat quae partes magistri sint in rebus quas tractat ; magistrorumque nomina ponit , qui in ea dignitate fuerint quo tempore Leones, avus et nepos, Anastasiusque et Iustinus imperium susceperunt. Utrum hoc in volumine an alibi Petrus exposuerit quae cum Chosroe de pace componenda locutus esset 3 7 ),pro incomperto relinquo. Sermonis rusticitatem in eo reprehendit Menand e r , quam se verbis Atticis mutasse ait quum colloquia ista referret : iustamque esse reprehensionem ei facile crcdimus : nam in capitulis quae in caeremoniali exstant graecitas ad barbariem , vulgaremque sermonem manifesto inclinata , imo iam in hunc conversa, conspicitur ; neque eclogae ex historia ab ista labe immunes sunt. A t , quae e libris TISQÌ noXizixtjg eniaTijfitjg in luminis oras reduxit Maius, summa elegantia, et paene intemerato Attico sermone scripta sunt. Quum autem Petrus sui aevi hominibus, qui ea fere lingua utebantur quae nupe apud Graecos obtinet, loqueretur , non veteribus Atticis , sermo elus , pro grammaticorum sententia vitiosus, non impediebat quo minus, si vis persuadendi ei inesset, hominum mentes oratione flecteret. De qua viri eloquentia, ceterisque dotibus, testimonia quae hie subiungo loquuntur. IOHANNES LYDUS
de
magistradbus
II.
25.
26. :
rotg
JE
ifttifìofiévoig rovg ¿fs^qg /¿rj dyvotjaai fiuyiOTQOvg à/Qig yfimv, UQXsasi itQÒg äiäaaxahav JlsTQog 0 nùvra f.isyaXó~ q>QO)V, xat rrjg xu&ó).ov iazooiug do' eavzM xekovaag o ¡.lùyiaxQog e/Biv nioreveiai, róv re Sqfióoiov òoó/.iov, xat nXij&og ¿¡x37) Menaniler, p. 429.
XXVI
DE
ßpifrèç
TWV nûXai
Tijv
ts
TWV
tr¡v
TWV
(isv
xijv
xazaaxevr¡v
noXizv/MV
ngay/iáicov
¡xtv
ovx
(pçovfiepzuçtcov
onXwv
OVTOÇ, Ô noXvç, âiaowÇei
PETRO.
o fttjá'svi yùo
unonzvti
xai
ratç
TiQoaavéyœv,
¿7ioxa&i'OTR¡(ji.
uXXoç,
oiç
ovvr¡yo(jtüv zijg
vnTiai^ovaijç dXX'
ovx
TV/EÇFJÇ ,
xai
fitv
XAFI7ITCFI£VOÇ • ùofpuXtjç
âè 0/.10V ,
TWV nqooiôvzwv
xuiçôv
TT¡V fitv èv
TOÎÇ ßißXioig
vvxzu
êyxst'fisvoç
, fit¡áé
OfiiXi'aiç
avzr¡v
âiuavQi%iov
á(fr¡yr¡atai
nçuyfiuzwv
XUÇOVTIOV
eiXovfisvoç.
èaziv
ufiéçif.ivoç
JIQOÇ UVTÙV jieQißaXXti, âè
•
&tia
'
yatqm
Tvcpov asîst
xai
ov
yàç
xoQv'Çrjç
âoxtiï
ijfiéva
ovdeiç
xaïQÔç TiQÛyjj.uai
çoiÇîjoai
XI'av
âoTtïôç
(pQOviiâaç
âiâayfiuzwv óeâiévai xai
/.te
fióvoy,
xai
ovx
tiai
t/xoi
âè
zà naomv
èfio i ,
xai
dXX'
(xr¡ásv
èni-
wv
im-
âè navzeXwç
tfyvo-
io/vgozuzag woneç
fiâ-
ovvij-
sXsvfrtQoç,
xoivcç'
ov /j.ixçùç,
ràç
zqv
azQOtpuig
FJ TIQÔÇ avrov
Çjrijoiv,
ußazov
xai a/o-
el'w&ev
tv/àç èni-
f
&ecoQi'av.
PBOCOPIUS, Goth. XvQiòv
àvaxivtî
oixiaç
ravza
y ù f j avzovç
u/xu
SOTS
7içûy/.iaat
uvzw
T e xai
avTOv
moi
toç Xiyowio
fiixçàç
¿O/uùg
¿x TÍjg
r¡ ovr¡fxaTa {ìuQfìaQixà, axXr¡qá Te xaì òyxmàtj." eyoaipev laxoQi'ag, xaì ntQÌ noXiTixqg xaraaTtiaecog. (Quae signis inclusi Meuaudri verba sunt, servata in eclogis de sententiis, pag. 4 2 9 19 — 2 1 . ed. B.) Menander, p. 3 4 6 , 11. ed. B. : TIsrQog — dnojfQcóvTtog iXcov tr¡g té uXkr¡g natSeiag, xaì rìjg itov vó/xeov. Idem. p. 368. 1. Chosroes ad Petrum: ovóè avxòg as, to 'Pco/uui'cav NQEOFTIVTÙ, waneq tìxbg èv roaavrr¡ tpiXoaoqiia TS&QAFIFI¿vov, r¡ ní(/istvai roìg yy/iaai (isftád-ijxag, fie[iTCO/j.évovg uvxovg.
Xi'av dqeoTtjy.ÓTCov ol nQtafìiig riva
I,
KAI
vnoòéyeofrai,
xai fn-iàiv eh'ai
'ItaarjTiov
TLQIOXOV QTJXOQOG.5
avriyQUfpiwg
rjf.i(Sv ìj nqòg
TQ lÀìjSevóxi òiSuaxeiv
B Tegaiv ònóau
rj, iß,
^¡¿ug dnoaxéXXovzai,
àurpiXmg lovrovg
'AXixaqvaaaimg MsyaXonoXt'rov
'AoxaXwvixov.
IIPEZBETEIQA1
ntjbq Tovg
IloXvßiov
¿JIOÒWQOV 2ixeXi(óxov.
¿71 énÙQyoiv
P. 4 1 J Q s a ^ e i g
lovg,)
&,
g,
TIQOXOTH'OV Kaiaaqimg.
I I J E I
V.3¡uèv ovv
e,
aaxs
[isxa'^v
èjx(pavi%eiv
eyeiv
XUV ¡XSV réóv
avrotg
¿xsi'vwv %s rtov
o/uoi'mg ùè sì xai
yfu-15
nXijoió-
vulg.
tricio et magistro ; II. ex chronico Georgii monachi ; IIT. ex Ioanne Antiocheno) I V , ex Dionysio Halicarnassensi de Antiquitatibus R o manis ; V. et VI. ex Polybio Mcgalopolitano et Appiano ; V I I . ex Zosijno Ascalonita ;VIII. ex Iosepho de Antiquitate Iudaica ; IX. ex D i o doro Siculo; X. ex Dione Cocceiano ; XI. ex Procopio Caesariensi ; X I I . ex Prisco Rhctore; X I I I . ex Malcho Sophista ; X I V . ex Monandro Protectore ; X V . ex Theophylacto Exconsule et contrascriba Simocatta,
QUOMODO OPORTET LEGATOS ADMITTERE A U T LEGATOS MITTERE. I t e g a t i aut a n o b i s , aut ad nos mittuntur. Quando igitur ad nos mittuntur, oportet eos honorifice et libeialiter excipere. Omnes enim ipsos lionorant. Cmn eorum ministri« tute cauteque agere, ne quid ab uHo interrogantes discant. Et si gentium longo a nobis intervallo distautium legati sint, ita ut inter nos et ipsos sint aliae gentes, his nostrorum quae et qualia videbitur, ostendere licet. Idem quoque de his, qui nobis vicini sunt, modo viribus et potentia sint toferjares. Sin autem longe nobis praestant sivc multitudine homi«
AD EXCERPTA DE LEGATI0N1BUS.
7
ycorioi (isv rtfiiäv xadsiazrjxeaav, èvSemg óè nqòg zijv TJ/IUTSQUV syovat SVVU/MV . si d'È y.azù noXv q/uiàv òitvrjvóyuaiv, sire nXfòsi azQazov, el'zs uvÒQSi'a, y_Qtj (.irjzs nXovrov, ¡.urjze yvvaixüv xdXXrj t/ii(pavi%£iv avzoìg, nXfórj ÒH UVSQWV xaì OSnXwv evxoof.tiuv xaì zeiywv vipm/Liazu. ti òè noto rjfimv nrtioßetg ànoaztXXovzui, yoi) zovzovg TIQWTOV /.TÈv evatßei'a yiio(jiCeo&ai, xaì /.ti] In iyy.lrjfxu.ai y.uztjyootjlfévzug nozt ò>]/.io(ii'a y.uzay.QiSrjvai, sìvui óè (pQOvifiovg zrjv v ìjQyvQco/.tévcov.
&etatv
xakoòg
xd%tv ¿notti,
-RJV xrjg ènikéxzov
èg
fieréoiQog
TWV èv réket
'Iov&ovyytov
y^tj/nazietv
mg
Ss
{¡¿¡nuzog
rrjV nàaav
Qtaxrjoavxo
uq>ty/xht]V ztjv qnjaug
arQuztiazug
TCOV evuvri'mv.
tivexa GfiijoLg,
xaì
cóg invaerò
èg xijv
na-
syovxeg ilmoentia
ttQìjvrjV
xìjg èv xotg
anevnohi-20
rg nioxevovxag. rovg xs nXtiovag avv TM dXoyi'uxm ó'ià fidyrjg ìóvrag xaxiov ri/uavào&ai, egyov ntìga lof-iùXXov Xóyov xofinrndsaxsQa nQoanoiijaei SiSaoxeo&e, { ¡ X é if/uvxeg sg xù 2 x v & m v n d & q • fitxà oa(ptaxaxav yùg xtxfxtjQi'tav xai ovx (ìuàriTVQa Xe§0f.uv. ovxoi dìj xQidxovxu (ivQiàai oxpaxov èq>' exaxepag rag qneipovg oxsSaa&évxtg nuoti r f j ó v v u / L i t t ^ ¡ T T r j & t j a a v TiQÒg q / x a i v , xai Xajungà roìg vtvixtji 5 x ó o i v vneXsinovxo xijg oixtiag uqtxijg vnOfivrjfxaxa , mv z ì j v p . i j evxXsiuv eg xò navxtXsg ego/uev vvv xs xai entità, xm yqòvm ovfMUQa&éovaav. rag xe 'AXa(.iavmv ov/.icpoQÙg aytivf a7 zljg sÌQrjV^g vfiwv
òii 7iQoai'ead~ai,
ioadtlaiv
y.uì
od~tV V/LUV TE
avyy.cizai,
L5UUQÙ
zoig de f.isXXei.
O}TI äv ßovlwfie&a
« r a i , xai
ògi'AV
zij uXXrj zuXaincooijaei,
droX/nóregov
ßl)v UJlElQrjy.OTl.
»9
OTQaTimzwv uv&ig
r f j óè VOTEQUI'/Ì RJ&QOI'AFRR],
noXXù TÓ,TE
àva~
nXrftog
xai ¿Qo/uévov ßa- B
atXicag, o,zi aÌQWV TÌ]V . . TIQÌOXU),
1
t frill i 1
naqsyovxai, xaì tv rio anoQM zijg owTijQiag tj uvztzaaig i - 1 toi/uoTtQts., y.aì noXìi TO àvìXniozov T'GÉFJT], [jiu'Qofiévcov TS VJISQ TOV ufxrjyàvov xuì ujiivpoutviav VTIIQ TCÒV anovdìjg a£iS(ov zi/Lioini'ag èXnió'i. ovÒs yìtQ sariv orto uv tiqo fj/xuv fiutpvg ysvoivTO vnod'éaeig rrjg ayavaxr/jaecog} ola òfj yevtov TWV ¿¡/¿sTÌQcoy xaì nóXecog vnò TCÒV èvavri'wv y.uzsa/ìjfiév^g. OWETIÌ&OIVTO de uv uvzolg xaì pool avayxp ay.ovzsg OVOTQUTBVovaiv, ore ztjv ^jusrsQav s\poà'ov aìadoivzo, èXevd-tQiug R. 1 OT/jg oyer ¿gag shtiSi. rLvv&uvofxai Ss xaì rrjv fiaaiXéag Svva/iiv rtjv vavTixrjv ov/ ìxàg eivat aqij^ovaav rjj.itv, f j avvzay&évzag ovvsiofiaTJBÌV XQUTtora. xaì ènì zùtà'e jjyovfiai wg xaì rovg EXXrjvag èg rò avrò TOVTO JIQÓ9-V/.IOV iira§OJIEV. avròg óè S/j »5cav ovx egeo xivSvvov ovSs tvzvyéazEQOV n(iurzu>i> ènì zavza ì'ejiai, aosTtjg èni&vjiàv xaì SiaxivSvvsvmv, rà xifximzuza Ss SéÌMV Titqmoiì]aaa§ai xaì èg suuvzòv firj y.azaXvaai xijg nòXtmg zi)v a^iwuiv. y.uì nanuivuÌ wSe yivcóaxtiv. inaiai Ldv j j tsXsvxrj nùvxag UV3QWnovg xuxuXvaai TOV §ÌOV , èv aoxotg nsQÌ rijg narqiSog dycoaiv a&Xov xàXXiaxov xaì So£av aióiov fféocov. fi Sé riva XUÌ ini xolg tÌQrjfisvoig rò zijg nóXeiog nraiafia èy.nXrjOaei, xaì St' avrò a&vfióg èaxiv, ìazco 3. fiiu£o[iévtDV N., /ìca£óftevov ed. 6. yiyoiro inóS-tais ed. 8. iv ttu'c. ed. 9. ó'rf B., the ed. 14. ¿nuio/j.tv N., inail¡¡o/uty e d . i 5 . ifa» — teiMaius, ¿ J o y — ¿nei c o d . Iaedentur, qui neroore protecti certissima tela ex opportunissimis locis i a c u l a b i m u r , t u t i a d f e r i e n d u m , a l i e n i s v e r o i c t i b u s m i n i m e e x p o s i t i . I a m a d i p s u m p r o e l i u m q u o d a t t i n e t , si f o r t e i d p a t r a r e opus f u e r i t , r e p u t a n d u m e s t , a maximis periculis maximum animi vigorcin s u p p e d i t a r i : et q u a n t o salus incertior e s t , t a n t o c o n t e n t i o nem acriorem fieri. Multa etiam i n s p e r a t a e v e n i u n t , d u m pro r e b u s arduis contcndimus et cara q u a e q u e protegimus spe ultionis. Age vero n c q u e ante nos q u i s q u a m maioris irae matcriam h a b u i t , q u i videlicet genus nostrum et u r b e m in potestate hostium videmus. Tum et a l i i , q u i coacti cum hostibus m i l i t a n t , in hos arma converlent, simulac incursionem nostram cognoverint, de sua quoque l i beriate sperantes. Audio regis q u o q u e navales copias h a u d procul e s s e , opera nobis fcrcntes; q u i b u s c u m nos consociati praeclarissime proelium i n ibimus. Insuper existimo Graecos quoque ad eandem animoruni alacritatenj a n o b i s e x c i t a t u m iri. Ego vero ipse h a u d m e p e r i c u l o s u b m o v e n s , n c q u e b e a t i o r e sorte vitens, in h a n c belli alcam desceiid o viitutis e r g o , t u c u d i q u c ics cafisaimas, et ne u r b i s dignitatem
28
EXCERPTA E DEX1PP0
A. C. 167 rag Gall. I. 1.ic Cod 48
TS nleiatug TWV nóXecov 1 < ~ • • • • • x u l Ta>v
nukov xuì
SQtjfimd-èvTuq
t(7) . .
.
.
ov òe TOV @UQ{ÌUQIY.OV
. avfriGTUjiiévip
avvoiaó/j.ed'u
YQRJOOVIUI U&QOOV . . . . eg xdx
TO [xsrétOQOv avv
li
yÙQ
al
uvd'QwnBia,
j>svéo9ui
yiyvo/.iévoig wg
xaì
xuì amovg
naQudsiyfia, evxXeiag
sv tatg
ijTTtjTui.
xaì
AVVALLA
0 fièv
ai nolv (lèva,)
&sovg
TOiavra Ini
1. nitiaxug
y/Liwv
eaovrui.
TO tìxbg
mg ènì
avfitpoQug
noXv
/.tsrua/eìv,
noo-
(¡gufleveiio
skuncaaui TO
UQSTrjg xuì ovai
uyti • %
zovg
ÓTJ yvwQi'aai
UUQU TS roìg
de TOV noXèfiov
rò TUVTU sìnev
ène^Qmadijaav, xaì
TavTj]
dì5
¿nid-^aó/utd'a.
xuì
TIUTQIOV eXevdsgiug
xaì
roTg
egyw
èm-
òaxvvvTug,
15
OVFUPOQAVG TO (PQÒVRJNA TWV 'A&TJVUÌWV OV%
7ioirjOu/.tsvOL xuì GVVTUTTWII&U,
nqòg
rotg "EkXijaiv
dsi/xvyozov
dvayooQrjOO/iev
jyV àfivvovfj.sdu
xukòv
xuì
¿niTi'dio&ai.
ov rfj 7iaQÓà'(i)
f.ièv(ov
ex Ttjg rv/ijg
TtQod'VfiÒTUTOV ov
eg TU d/nti'vco avvuQuad'AI. R. 33o ij/itwv oyjj/iiu,
el'JJFISV •
SIXUIOTOTTJ, xa&'
xoti TO Sui/.iòviov
. . .
. . . .
unoQi'ai
¿è tjfxtv xuì
vnó&saig
aSixrjaavrug, tu
ixuvoì
uoov rj nadsiv
noXèfioig
xuXXiov
y.uXòg t'naivog,
I/x(3v
Tìjg evxXei'ug.
V• ii ai raìg Tig uòtia, lévTug ovx
'Ori
yj)rj raìg
òvaytnei'aig
¿nsiSrj iioyia/xo}
yòioiuig
fiira/.iéXsiav %vveaig ènèyvm,
i . dqx&ìivtii
xaì
sari
TOV
xaì
xarà
coni. B.
.
rò dei
4-
fiàXusi
q>y/.it]v àva§i'uv i5
cTntqiSov
uyo/.itvovg
UÌqììoOUL,
TO',RE
re
yÙQ
nqt>(iaQovau
coni. B.
17. Sii
f.it]òè
d/.ia[h'a
evßovXi'a •
avvil-
dXX' '¿mg ncrt
TOV yvmadévTog.
EVUVTI'OV
av/xßut-
às SQyoig
xaXoìg
nnu^swv ,
fiéXXovrog
nXsovs-
noiijaut-
TOV
èvavzi'u
ocpdXXtTUi •
rò
UQTÌQO-
io
VTISQ
TI) ßi/aiuv
ìytiv
¿IOTI
iXni-
nuQOvaav
èvóovvat.
uxQOÙatatv
TÌZV
avf.ißij-
al RRT'g rvyrjg
TOV
(TUVTU
ßovXfj yjjtoftévovg
ènuivtlxai,
V/UÌV
wg TU ys
èni
¡irj
XTÙTUI,
¡.IÙXIOTU
T£
rò
dnQuy/Lioavvqg
àa&evei'u.
TO dyaìviofia
uiQita&ai
avvènSTai R. 32a
xivov/.iévoig vof.iiC,ovng,
JIQOJIUSÌTV xaxcög5
xui rijv
dXXovg OQ/X^V syovai,
NEQITJXOVAUL.
syst
/xf) UVÌU
yùg
t]
d~£QU7F£vaavtag
*UVTOV
dnod-i/uévovg,
ßtXziov
(pvXu^aa&ai,
TIQOSXNI'OUVTAG
q>vXaxr[ de
vov
xaì
aocpdlsiuv
FIT] uvu/LtEivuvrag
xui
TOV l'aov
uno
dy&ìjvai}
atpioiv
òoxovaaig dncjay iioavvuig rù ìayvQÙ JIQOXUTU(XQIUTOV Òtj TO /LlslkoV ÓÌOQ IOTFT) TOV TlUQOVTOg
àacpuXit
ovx
uvxmv
ßeßaiordrrjv
SGTI
arpuyùoio
uoiazov, ov/.ij coni. B.
n u l l a e res n o v a e m o v c n t u r , v i g i l a n t , a t q u e ita firmissimam s i b i sec u r i t a t e m f o r c e x i s t i m a n t , si in pace q u o q u e m u n i t u m , u t ita dicam, l o c u m pracoccupent. O p t i m e autem facit, q u i a f u t u r o timore i n p r a e s e n t i a cavet n c q u e se patitur ante l a e d i , n e postea paribus v i r i b u s repugnare n o n possit. Pracstat e n i m i d e t i a m , q u o d f u t u r u m n o n est, p r a e s e n t i e n t e m c a v e r ò , q u a m s p e q u i e t i s ignaviam p r o p r i a m f o v e r e , p r a e s e n t i q u e p o t e n t i a o m i s s a , q u u m m a l a deinde i n g r u c r i n t , i n f i r j u i t a t c laborare. E t e n i m f u t u r i cautio securitatem parit. In bellis p r a e p o t e n t i a fortunae m o d o h u e m o d o illue t r a n s g r e d i t u r , pro p r a e s c u t e semper eventu vices alternans. Ceteroquin lionorificentius v o b i s erit, si ob f a c i e n d u m , quam si ob p a t i e n d u m a l i q u i d , certamen susceperitis. Iam egregia facinora semper s u b s e «juitur clara l a u s , contraria autein facta i n d i g n a m p a r i u n t c l a r i t a t e
vestri nominis existimationem.
fHaec sunt
HyperidisJ.
8. Hand d e c e t orationum suavitate v i c t u m segniter ad res gerendas a c c e d e r e ; sed d o n e c a l i q u a tranquillitas e s t , deliberato Consilio o p o r t e t meliora e l i g e r e , ne postea detrinientum passi rem praccognitam vana p o e n i t e n t i a requiramus. Inscitia illaudabilis e s t , quia errore p r o l a b i t u r : p r u d e n t i a est o p t i m a , q u i a f u t u r i praescia e s t , e t quid
33
DE REBUS MACEDONICA. ai
Ss
è%ttai
fttTafuXelaç xai
êni&vfiimv
Gvyy.tîod'ui 5(fijvtj fièv
ôè
ànBçi'itxtJiTOi tj
TOV tv
ôè
.
.
xai
i. dè
u v
neifhò
ópayerai •
tv
ôè
xav
eitv/r/
âv
OIJHÎXXOITO,
T'Ï>
¿"avvini,
ôtaTIUQUI-
.
ôq
.
'Ou
. .
èv TOÏÇ
ôvaysoèç .
fit]
. .
ïôiov
. .
èni
fieyâkaiç
àXoyiatio
l5feûvd(>ov
.
rtjv
. ipoçàv
.
. . .
iloav&tç
Ccd. : o i
ex . . xai fiei%ova
trsçtov,
K. 3a3
25'Çiô/uajroi
ovâs
voftiÇôfitvoi, ivjiQa'Çiaç
•ijv (ôçfitj&ijoav ôfioi'ov
à
Ivtyxav
y. B.
.
. TOÏÇ
ed.
\nXtiatoiç\
èç rò
3 . r/jr
noXiftoiç
14. . . vai] 20. [u7iip]
(iófirt%oi aXQi ed.
.
cod.
èx
àv
vqouç
ôwQtùç
B . , i o ed.
B.
iévcti B. ztjç N .
5.
13. îSiov
«vafi-
ol ôè,
xui'ntQ
xai
xâv
Ù-
nôfho
r/jç
naçaaxtvxai
o()«i'] aufn/,o(>àf
24. il'JiiuiaTÎn Tij oixeirt et infra
iterum iuspectus, à{>yv!>ç T idi rij olxeïoy
2 6 . dv t o i f ] dvTioTqvcu
tj-
fiovXèfUvov
èXtv&tQtôattaq
nçiïÇai
ar¡ Jì
OIUV TOTS
avzotg ¿nei
«gì«
tjv t
oi /uèv yuQ uno
J£i%uvrog
uXXà 7IUQÙ TOV nokéjuov
xovfievog.
B aov xuì
.
èfiovino,
rovroig r,
1J/ISQUV,
dufiftei
orud-tQcoTSQa, „o
offa
TU SS ¿ni » c /
ÌOTOQSVV
lovhuvov
èysvtzo einev
Xuv&Qconov.
xag
xuì
d'/.V si'SwXov.
p. IJ„TOVTOV"
.
TJKLOQ TOIAVTFJV
xuì
V.ul QQ^VÌOV èxnXri^si ay.ov,
ujj TIOLTQÌ xeXtvaug
TO nQay&qoófievov •> •>/ c tu
uvi-
dSixovvànuvztàv-
ÙXX' OTt- 71QGOTOV fiSV
ov [T£I%A>v oled-gog
ovx
eoriv
uvfrQumoig,
6. éetiamos Commelinus, ntll-ctvios cod., noglCovtoe vulg, io. aéauixe B., óétftoxe vulg. 17. ò'] òv Boissonadus. ao. ¿Qf e r i Boissonadus, ¡¿(¡¡¡are vulg., coJ/jicìì cocld. ad ea, quae deinceps agenda erant, advertit. Quae sunt consccuta, his consentanea fuerunt. Non protulit sol diem qualis illa fuit, quam tunc videro et intueri bis , qui aderant, licuit. Barbari enim a mocrorc et lamentis stupore et adrairatione correpti immobiles et iixi steterunt, tanquam Iulianus illis exhibuisset non adolescent e m , sed falsam imaginem adolescentis. At Imperator, ubi silentium altius, quam in mysteriis solitum, factum erat, graviter in medio loquens : „Hunc quidem, inquit , ut vos existimatis , vestrum bellum perdiderat: sed deus fortasse et Romanorum benignitas restituit. Habebo ego ipsum obsidem, ncque eum a vobis ex conyentione, sed a bello ipso, contentus vicisse, et illum quidem amplissima quaeque non deficient, dum mea consuetudine fruetur. Quodsi conabimini a foedere discedere, omnium iacturam facietis. Hoc d i c o , non quod saeviam in obsidem, quem apud ine liab e o , non tanquam pignus pacis , sed mcac erga vos virtutis documontura. Est enim impium et minime deo gratum, eos, qui nihil coinmerucrurit, pro liis, qui dcliqueruut, morsu appetere et laniarc, ut ferae bestiae , quicquid occurrit et obvium est, si quis eos persequitur. Sed primum quia a vobis initium iniuriae facicndae oriet u r , qua re nulla est capitalior pestis pcrnicicsque hoininibus, ctiam
UQ$£-20
EX
EUNAPII
xuv óoxcòat npòg rò ßouyv
4 5
HISTOIIIA.
y.aì nuQnv enirvyyaveiv
QOV de ozi noòg 'Pcoftutovg v/.itv o Xóyog ¿arai YOVTTT
èvixtjaure." 5fiovv, xuì
ov OVTS noltllOVVTtg
TOVTCOV,
7iQOO£Xvvt]v avv
xai
axfia^ovaug.
TTjv atpwv
OTA&EQOV
xai
¡¡aoiXewg
uQyovreg,
rovç ivròg
sxáaTijg
xâXXovg uvá/ueazu TÚ
ßiü-io
ròv yjtòvov eì'g rs Tag oXV/LITCLCÍ^
TB SVSOV
èniâsiÇag
oXvfinuiSog
aoyov-
nQO&eìg rtjg
avyyça-
0£/¿VÓZ£QU
,
TO
¡¿ev
i . In codice Vaticano haec praefatio eclogarii praemittitur: UPOOlMIOiV TOT EKA O TAPI O T. Oôx dyvoút TWV x!jç tazooiccç XQÓVTOV DEÓTIQOV Evyánioy tóyde xaxkxá'^auev UQÍÚXOV, {ciyát¡Toy y cío xaì naQt%>]vXt¡fiéyüiy áyS-QtÓTiojy iqyoy TO oto,) dnoQÍrf Si %f¡ àjio tp&dyov zuly eúnagovyxcoy dtayeyó/ueyoi oSxios, o2 ßovXoiyi' «y i^eiy ax&os éxoiaiov el(ioi¡gr¡; xàç ßtßXovg xaì TIAÇ'èavroîc diaxazt'/EIV jJ TOÏÇ yj>f¡t,ovOLV in' T¿epeX(I¡T FJ.ezctâiâdvai. y. et i xiyiïvvevti ovito y£ TIQOÏOVOL TI¡V naçoifitav àyaooßtiy xrjç ini x¡¡ eXog i3. intioiivtes ed. periculum sit per annos singulos historian», deducere, ac porro lectoribus confiteri, hoc et illud secundum temporum ratiouem non vere esse dictum, sed aliis aliter visum : atque ita se ipsum perspicue coarguere, ut reapse Dexippo accidit, quod historiae chronicae quivis auctor fallacem quandam et plenam repugnantiarum, ceu ehorum t x legem, edit scriptioneni: Bocoticum quoque proverbium mox a u d i turus, quod sic tibiis sonare non decet. Denique et illud mecum reputavi, finem historiae scopumque optimum esse , ut res g e s t a e , duce onmino veritate, absque ullo affectu scribantur: accuratos vero temporum calculos, si veluti testes non invocati adsint, praedictae rei nihil prodesse. Nam quid Socrati ad sapientiam vel Themistocli ad ingenii sollertiain conferunt tempora? Quid scire refert, ubinam hi praeclari viri per aestatem degerint? ubinam suas virtutes, tamquam folia pro anni tempore, crescentes defluentesque exhibuerint? Atqui horum fortasse uterque quidquid vel naturae cognitione vel ingenii cultu exquisitum erat, id perseveranter atque perpetuo prae se ferebat actibus suis atque servabat. Quid prodest historiae proposito scire ac cognoscere, Graecos navali proelio ad Salaminam vicisse exoriente canicula? Quid rursus confert lectoribus ad utilitatem ex. h i -
E X EUNAPII
HISTORIA.
5g
ivcvy/dvovaiv tig tàtpéXtiav ìaTOQixijg XQTI'AÇ, ci xatà vavxtjv èxé/^rj xrjv rjfiéf.ìav o ótìva xaì fteXonoioç àvèayev TJ xçaywâôg açiaxoç ; f i yàç êa/axog oçog xwv TISQÌ xr\v îoroQi'av xuXwv xò noXXcôv xaì ansiçwv nQayfiâxcov sv BoXiyoi xçôvtù xai âià {¡ça/ei'ag dvayvcôatcog ntiQuv Xafteïv, xai yevécr&ai yiçovraç exi véovg ovraç ¿1' èmoTqfitjv tmv nçoytyovôxwv, mars, riva fisv (ptvxxéov, Ti'va ós aiçexsov, iiSévai, Tovvavriov êfioi ye Soxovai notetv oi nsçiTTotg xai dicti(jitj(tévoiç iiceiaoâi'oiç waneQ 'ievuoîg tjâva/iaai- tg T»;çCod. loîoTOQtaç èôtôSifiov xai xQ^aifiov ¿vaTQênovxeg xai Siacp&ei-^" çovreç âJifivçw lóyoi nórifiov ¿xotjv. xcolvei (lèv yÙQ ïawg Ovâèv xai neçirrôv TI [¿ufreìv, aXXwg TS , cog (prjaiv avxàg jdi'Çinnoç, TWV fisv /çovixcSv ïj nâvxcov rj TWV nXeiòxwv òianeqicovq/uévmv, TWV àè vneçÔQwv xai (pavsQcov nçâ^tav avfil5ne V^I
èaxQtqtev,
Tatg TOV Ka/aapog ù get atg * a t a%e5bv cxäorrjc; fjnèQag
luì.C. 7
NOIXI'Xa QITQOVAIJG TOI ßaaiiet SiqyqFIATA' è(F oìg 6 Ktovaramog Saxvófisvog ijStj xaì Svaqtoqmv vnò q>&6vov, tovg fjyovfisvovg TCOV cpvaei noì.tfiicov ènsTti'X^e T(Ì> Kai'aa-5 gì, xaì rtjv avTOV nQoaeri&ti totg ey&Qotg òvva/xiv, fiòva ÌOQWV rà ¿¡dia, xaì zò olxetov %èvov vnoXafißävav, ti avv TM Kat'oaQi o w ^ o t r o , xai rò %ivov olxetov, et xaraXvoi fisd-' ÈAVTOV TOV Kat'augu • coots o nóXefiog tig TÒ vnovXov fieTaßaXtov xaì TO ' ovntQ ¿(péltro "•Q/.^Q >15 xaì dvayxà^et ye rotg egyoig svSiaTQt'ßuv ¿iansQ TI ngòg avTÒv ègtouxòv Ttenov^òtag, ov TL ¡xù /ita TT&eafiévovg Ìj ntneiQafiévovg' xofiiSjj yùg ìjv o yqatpcov zclät natg, rjvixa ißaaikevaev ¿IXà Ssivóv TI XQtjfia xaì ànaqahì]TOV slg ¿'(¡(ora jò xoivòv àvd-Qtóncov ànàvrtov nà&og xaì tò xt}g ¿$ yuQ qv alantiv vneQ wv ovStìg ¿'cp£~ i3. xaiQOVi add. M.
17. to» N.
ao. tu' uùttp coni. B.
vertit : Caesaris yirtutibus favente iam studiosissime fortuna, et prope quotidie novis variisque nuntiis ad Augustum delatis : quibus roorsus Constantius et iam aeger invidia, in Caesarem acerrimorum hostium duces incitavit, atque ho rum odiis vim ipsemet suam adiunxit. Et iam unice commodum suum respiciens, suos pro alienis h a b e b a t , si cum Caesare salvi essent ; alienos pro suis, dummodo Caesari secum insidiarentur. Quare hoc belli subdolum genus eoa etiam, qui naturaliter hostes erant, in amicorum numero habebat.
LIBRI SECUNDI PROOEMIUM. 4. Res itaque post Dexippi historiam usque ad Iuliani tempora gestae satis in superioribus, quantum summa quaeque attingenti licuit, declaratae fuerunt. Deinceps oratio fertur ad eum, quem iam ab initio spectabat, Caesarem; cogitque nos in eius gestis yersari, amatorio veluti stimulo erga illuni pellectos : non quod per lovem nos eum viderimus, vel consuetudinem cum eo habuerimus : prorsus enim adolescentulus erat, qui haec scribit, dum ille regnab a t : sed profecto magnum creat atque insnperabilem amorem Concors hominum communisque sensus, et firmissima de ilio principe existimatio. Nam quomodo nobis silere liceret de quo nemo conti'
EX
pe (jitùTiuv ; SiarQißqv
TTJV
av&Qconog ravra 5eßid£ovro
HISTORIA.
7img Ss fifj Xèysiv
7.éystv dnò arófiarog aijv
EüNAPII
srpQuì^ov, èxei'vov
oaa
xai
oi fttj
èg ylvxùdv
riva
àvacpèQOvreg.
nàa/ovTSg
6 3
xai
Svvdfievoi xai
XQV~
ó fisv
nolvg
oficog sXarroi> èg rò yQei, em/.ivr¡a£Tai nàXiv, eg oaov àv ¿yx^QÜR-a58 20av, tmv xaxà zovg nuqanimovxag xaiqovg eìg ròv Kaioagct Kmvotavtiia avvre&tifisvcov re xaì fU(ir¡yavr¡iiévmv. c
O (lèv
yÙQ 'Pwfxutog
12. 'IovXiavày ed. Ii., avtiäv ed.
MaQiog
ròv
16. T« toff N . , Taita
¿vtínaXov ed.
2vXXav ao. av,
tmv
iu8 incolae arrais resistercnt; verumtamen illam propriae instar h a b e r e n t , quae ¡am sui deditionem fecisset. 8. Iulianus non pugnam, sed victoriam exordiri sòlebat. Hunc in sodalitatem receptum lateri suo adhaerentem h a b e b a t : tum alius accedebat, fiebatque numerus. Et quemadmodum Pythagorii aiunt monadem, si ad dyadem adiiciatur, hand iam retiñere solitariae notae rationem , sed diffondi atque in pluralem numerum crescere ; ita postquam Charietto Cercionem sibi adiunxit, plura iam facinorà e d e b a n t u r , et iam conspirantium turba propter felicem factorum successum sequebatur. 9. Haec ait de Iuliano Eunapius : Atque hoc iam loco Jneminisse decet, nunc quidem historiam facta Caesaris complecti, quae uidem Constantio Augusto regnante patrata fuerunt. Sicuti ergo, um Constantii res narrabantur, utriusque mentio in historia fiebat, ita tamen ut, quia Constantius praecipua persona erat, ad hunc maxime tenderei spectaretque oratio ; ita n u n c , quia de Iuliano ab eius- nativitate usque ad Caesaris dignitatem scribimus, rursus quantum res tulerint, insidias machinasque memorabimus, quas opportuno tempore adversus Caesarem Constantius instruxit. Adversarium Syllam Marius Romanus feram bimembrem appelDexippus , Eunapius
etc.
5
66
EXCERPTA
SmXovv
&tjQÌov ànoxaXmv,
axs (poßeta&ai xqv Seìg nafjijv, doqvßovv
noXXaì
xòv
i. xaorov
xaì Xéovra, fiüXXov eq>a-
Kmvaxavxitg
Ss dXconexeg
XVXXM
Ss Xéiov ftèv ovSie-
NEQIXQSXOVANI
KUIOUQU.
Iläou
Kmvaxùvxiov
dXmnexa
äXwjiexu •
S' q
xaxà
ßt'a xtjv ygacp^v
/HIXQÙ xaì
ènìS
(pigerai, xaì xtòv vii èxsivov ngarrofitvatv e-
dvayaytìv
ènì xaiQOvg
xafr'
ovg
èyi'vero xai
avvé-
mmsv. Tore enQaxxev vcav,
ärj o Kcavaxavriog 'IovXiavòg
rag
re
oig s'Sei SvaqiOQtSv,
rtjg ISi'ag ßaaiXsiag
SqXov/Liévag èmvixi'ovg
ovftqVOQÙV fiixsßaXXe, Xvnrjg nqòg
s9-óiov xaì
xòv ¿firpvXiov è^cóyxcoxo nóXsfiov.
*Eoixs (lèv ovv xaì aXXcog ó XQÒvog pióSoig
xai
vnolafißa-io
ol xw
avveyeg&évreg
¡.laxq wg
ne-
xaxaqiiQtaduU^
avaxàvxeg
¿ni xoìig
varr.gov yj>òvoig
^AQadxr)
ì'aoi xòv UQid-/iiòt> e'ivyov.
fagfiór^rog
xijg dvilyxqg
(isv Stirai xaì ò(jjxìjg r o
nagà
{¡xiara èxós/0/.ievov, nqoa/QÓrtQOv ia'. "Ori 7t£QÌ xijg axQuxsiag 9. ftTst] xatqtiv tifsi N. a i . 7iQ0X£iQÓzSQ0y coni. B.
èv xatg
xoiavxa
ztuQtiw
xaì ol noXXoig
Ss, òri yÙQ
snì
nòSag
dnairei xòv xijg xarà
earòg, axijìfJiv20 xivSvvov. NagSimv
no-
ao. iarès , ox^xptv B., tmGxijiptv ed. 22. IdXa/tuyàlv coni. B.
lare solebat, vulpem atque leonem; sed tamen magis vulpem timere se aiebat. Constantio hercle nullus leo aderat, sed multae vulpes circumsilientes negotium Cacsaci facessebant. 10. Sed piane necesse est, ut paulatim historia ad Conitantium quoque deilectat, atque ut eius res gestas temporibus quamque suis collo cet. Tunc vero Constantius, quae par e r a t , moleste ferens, et Iuliani facinora regni sui vituperationem existimans, triumphales , qui indicti erant, festos dies ad luclum tristemque casum transtulit; invidiaque et dolore furens ad civile bellum prorupit. Tempora saepenumero visa sunt longis periodis ac conversionibus ad eosdem redire casus. Yeluti qui cum Dario adversui magos conspiraverunt, Septem numero erant: et post tempora multa hi, qui cum Arsace contra Macedonas rebellaverunt, pari numero foerunt. Intelligunt autem, opus esse ardore et impetu ad efficiendam securitatem. Namque instans necessitas, considerationem minime patiens, proximius vindicat sibi periculum. 11. De bellica expeditione adversus Nardinos, quae varios casus experta est, scribit ipse Iulianus cum alibi alia, tum in episto-
EX EUNAP1I HISTORIA. XVTQÓTMV yevo/xévrjg SXTIDQAI fièv àXXuyov riva
xaì
yovv co?
fimv
npòg
KvXXrjViov
uvzòg
(ptjOiv
TCÜV ìSicov
xuTuasiòfievog, TIVÙ xaì
XQixév nQÒg
iß'. sv
"Ort.
xuì
Tag
dXX' snaivov
s'iw&sv
sv (lèv roìg
dziyyoig
TO uvzó/uazov,
aXX' vnò "Ort
ywQav
sysi
zrjg wontQ
ovy
vnò
ov
Tvyijg, xav zwv
d-
TWV /UEXITQOUVTCOV sxTeXovfievov.
Ttäv SQyov
sqycov 'Ort
nuQaXoyov
OQW/LISV zò ngoTe&sv xqstzzov
offTig Ss sv TioXéfiio XQvnzei id'.
ànu-
sv Se Totg SNIOTIJIIOOI zò ysyv/nvaa/ittvov •
smaTf^iaig
7} Ò ¡xsz'
xaì
ìjxvmv.
Tatg
ly.
xs-
avTOxéXsvcrtog,
dXA.' èv roìg nsÌQtav,
TO Xiyeiì/
ngòg
¿jiXijv,
avy- Cod. 286
nuoutzov/ntvog,
TWV nsnQuy/xsvwv
XQUTtZv cog sni'nuv
Sita&ai
ulXozQi'ag
fisyuXoipvyt'ug
Sta TWV smoToXwv
èniTi-
naqsxri-
às fxrj
zò
aXXutg
ngòg
ILuXaf.irjdrjV 'O/LO^QOV
SUVTOV òis^siaiv
Xaftnyòv
xaì
/.iìtÙ TSyvtjg anavra
20VOV
roìg
dó'^av,)
ovSs avyyQutpqv
noXXovg avrà
qoig TO nXéov,
qtui'vezai,
( ovài; yùg
SQYMV vnò
DIÀ ¡xèyt&og
oftcog
ioavrà
tìg
aXXa äs
sv èmaroXutg.
oncog yéyovt • tpdaxcov
£ó(ìto x!jg (ìaailstag rà Seivù snaayov, xò («¿»"Theod.I.a /Sotid-tjaov àsì Si' èXm'Sog XenTtjg eìxa^ovxsg, zò Ss xmv xivSvvmv svsoxrjxòg nti'oa xaì oif/ei Sia fiaXaxi'av vjiofiévovxsg. l5ovxe yovv avroì (pqovQuv xiva axQaxiwxixriv ne^Kfi&ijaead'ai 7iQoaeSóx?]ffav, ovSs èv sxsQOig s&evxo xrtv aioirjoiav, dlXà xmv firj Svva/uévcov eavxoig àfivvsiv n£QifQOvr}Oavxeg sg éXtvdsQt'av snixivSvvov unsaxyaav. FIS'. "Ow ènì Qeoóoai'ov ol ftaQpaQOi xrjv Qqaxijv èSif2.00)0uv xarà fiixQÓv. fis. Toiovxov Ss TI loxógijxai ysvéoSai xarà r>)v Né- Cod. 127 Qoovog {¡aaiXet'av, dXkà ntgì (.u'av nóXiv. tpaaì yàq xqa¿ARI
3. uellónXovTOy B . , Sk ed.
uìv nXovtov ed.
11. ol corr. N.,
veteris effati veritatem demonstravit, malum scilicet ingens esse pot e s t a t e m , atque hominem quamvis ad cetera firmum atque obduratum felicitati tamen non posse resistere. Nam veliiti adolescentulus Iaculentam patria hereditatem diuturna frugalitate parsimoniaque partam repente adeptus, vehementi quodam furiosoque impetu ad prodigendam rem inventam rapitur ; sic turn licebat cordato homini tamquam e specula observare Theodosium ad commune rei publicae exitium omni improbitate intemperantiaque ruentem. Egestas adrersus imperatum tributum tuta est. 43. Nicopolitani Thracas ceteros irridebant, qui ob regiae p o testatis metum male se mulcari perpessi fuerant, dum suppetiarum cxiguam spem fovent, ingruentia vero infortunia propter suam ignaviam spectant reque ipsa experiuntur. lgitur nec ipsi praesidium aliquod militare mittendum sibi exspectabant, nequc in aliis fiduciam salutis collocabant, atque ita his neglectis, quae sibi tutelae esse p o t e r a n t , in periculosissimam libertatem incidebant. 44- Sub Theodosio barbari paulatim Thraciam vastabant. 45. Simile quiddam contigisse fertur Nerone imperante, sed tamen in urbe una. Aiunt euim tragoedum quemdam Ncronia a e -
8o
EXCERPTA
K.ajSywSóv ia
viva
óià
rqv
NtQcovog
tìg
T t j g ' P w f i ì j g , t i r a nlavùa&ui
v t j g nXeovéxTtjua vai,
xaì
avvuytiQuC
r r j v /.lèv
yÙQ
TtjV
n()WTOV
otpiv
r r j v re i f f
avvéjiti&ev
oi'zcog tìg
o
eira
t ì g tì]V
zov ¿v
.
tov
xaì xaì
TIQOÌWV Óè yXvxtìav
axfiaiÓTUTOv,
xaì
to
uvanavaajxtvov
g
qge'o v
Xijyovaav
nodwv
ntaóvrtg
(itjnOTt
avTOvg
xaì xaì
rovg
mg xaì
ovóè uqti
àkhjXoig
èStixvv ttjV
ftókig
xaì xaì avrcóv
xaì
rovgio
naQareivtvai,
xaì
oxpiv,
tots
vcpiOTa/iiévovg
t?jv
fj.iz()iwg Tijg (pcovijg a v r o v g
(EvgmiSov
òè
O'fOdliOTSQOV
q/IjOt
ovvtovov
Ssutqov
tì]v ,
cupa
xvhiväov¡¿tvoi TOiavztjg
,
ini Se
IdvdQOfttóaviH XUÌ
qv
xaì
jtciaag
ol
Ss
nào,tv
o tqayio-
T/jv
àxQouaivia nqò
twv ipoivug
u]0w9'^ TE
evcpca-
rwv
¿nidit&cog
xaì
dioog
uxoijg
xaì
yvdXX'
xaì
rijg
sui
diéxuvosv
ai f.isv air tat TOV ijaav anuaai
xaì
nùfrovg vnò
ya-
i 3 . fiéXos B . , yévos ed. stitueret. Tunc sc in scenam et ad vehementem actionem tragoedus proripiens , ctsi pleraque tragoediae decora peribant apud homines indoctos , ctsi incassiim erat sublimitas pondusque verborum, et modus his idoneus, et metri gratia, et inoris evidentia, quae vehementissime ac promptissime pcrcellere aiulitum solet; quamquam denique nec argomenti cognitio erat: nihilominus actor his omnibus destitutus, tantum valuit suavitate vocis solaque h a r m o n i a , ut spcctatores ad eum adeurrerent instarque nuininis adorarent, et sua quaeque pretiosa conferrent,' ita ut re bona tragoedus obrucretur. Post septimum autem ab actione diem morbus urbem corripuit; quo stimulante, omnes inclamabant non ipsa quidem distincte tragoediae v e r b a , sed numeros carminum pro sua quisque facilitate ac natura: et simul diarrhoea vehementi labefactati, iacebant in viis exanimes, male admodum ab Andromeda adflicti. Atque adeo viris feminisque viduata urbs fuit, ut eam finitimi frequentare dcbucrint. Age vero illis barbaris causam morbi fuisse harmoniam reputare l i cet , nec non aeris calorem immodicum, vel ipsum cantum, qui in animae facilitates infusus dissolvit illas atque pcrussit- l a nostrae vero aetatis hominibus causas passionis facile agnoscas : etenim cunctae ili ventre fuerunt atque in i i s , quae sub ventre sunt. Quod autem nonnulli quoque e numero non insipientium in eum casum Dexippus,
Eunapius
etc.
IIQ
uxoijg
COSTE ol fièv
&£Q/.WTt]TU, ij TO ftéXog óiù
SV&ECÓGTJTOT, ( 7ieoì
TO,TER
rìg,
äiaoQOi'ug àxQUTOvg ¿¿/.tu
naQS&évxeg
f.ùv
vneQßdXXovaav
Xé%smv,
xuQig,
TOV nXovrov
xaì
wg sxaarog
£7iiTQiß0j.isvoi •
77 nokig,
ßUQVTTJG
rtjv vnò&eaiv,
TU
xaì
eìg rrjv nóXiv,
sxßowvreg,
ÒQOF.iìSag
&eòv,
èxófiiì^ov,
ocicpiìig, dXXà TO ¡¿slog, otwg,
rguyioSiag
ènupoocàraTov
rò yivataxsoduL
xaì
rijg
ysyv/Livcofisvog eg TOOOVSS rfj TE wg
äs
xartax/ppev
Ttjv axfjvtjv
/USTQOV
fióva) XUTEXQUT^OEV,
reo ¡.islsi
TiQooxvvovvTEg avrotg
ini
TE xaì
rj rov TE xaì
o^vraróv
TOVTWV ànùvroìv
ofimg
xaì
8l
NEQIF^rfto
oyxog
eióog,
5TCOV qd-wv svuQyig
caviòv
TIIÌÌOTU
a^vvéxovg,
TO UEQÌ Taira
xaì
àrpiìg
xatTOi ys TU
—
HISTORIA.
6
82
EXCERPTA
TO Se xaì xivag twv ovx ávof¡rmv nQÒg TOVTO w à i c$r¡y.évai ovx sìg q¡vaixr¡v av xig eìxòzwg, dXX' tìg &siozs¡>av avsvtyvMi xivrjaiv, nOívrjXursZod'ai aaqxög xò urdqumivov.
II. 3 7 7 ATSQTT,)
fig. (DvXaì [tsv yàg %wv noXs/ni'wv rr¡v UQ/J¡V Sisßiß/JuTctiQOi, xaì nXsíovg emSisßaivov, ovSsvòg xwXvovzog'5 sv TOAOVTOIG xaxotg xspSog avTotg ¿Sóxsi yvr¡oiov rò ÌJCOevywg xivSvvovg t ¿g TO dxivSvvov tjSij 5nqòg anuvTag xaì Al'av tvTV/èg xt¡v TÓXfiav ¿'^ífhá^ezo. avvtTcòrsgog de càv xazà nóSag r¡et. itfiòg rt¡v éni[iovXr¡v. xaì ¿¡¡za yvvij ovvwxti rta Bú(iy(¡)' TUVTÌJV òià xa9~tifiéva>v uv&Qcónmv ndXat nQÒg ròv av¿pa ròv Xtyófitvov dXXoroi'cog e/ovaav, áiá nvog i¡QTV¡.IÉVNG xaì avveaxLwy/iívijg èniftovXijg, loènì TOP uvÒQa aansQ s'/iSvav vcod-qùv xaì vnò xqvovg xaztifjvy¡xévt}v xutg vnoxtifièvaig ènayytXiaig dvèoTtjoav xuì tOQ~ &O)ouv. xaì zéXog tpvywv xaì ovXXijcp&tìg Ttjv TWV U/UQIOTCOV vn¿a/£ . — 'Axivdvvcog "Ori
Ttjv yvcóutjv, rwv
L5OVF
anXrjVU voaetv xai
sui
zózs
s/neX-
ov xuzà •{•
SmXdaiov
xai
vjtefténXtove^I-
U/XÌZQOV
xai
Siscpd'aqftivot.
eig ^lovXiuvov
xaiQovg
riveg EVTQOTIIOV.
WGTIÌQ
ori zoig (piXol^uioig ßsXrtöv xai
oog ¿v alesasi
xai
Sis(ptxzai,
rmv aiaxi'ozcov,
naQU&saiv
sari
oaov VHSQ fjnaTog
avfmsQazovzai
nqog
—
sregov.
¿¡nay,
xanSt'av
k.
xui ßuaßaQOi
yaQ sxci'vtj tò
dvs&saàv
rj xctjivtiv
/navévru
ifv rò og •
noXèfiiov,
y.azwoftcoyJvui, TOV
(snoXé-
ov'rco ocpóÓQu
XAZO^&OI/.IATOG
Sia
zovzcav xai
yevrjz-
[luXuxm-
12. Vorsum OÙ% OSTCU — CTLXÀ addilli e Suida s. v. naQaxivovyia. N. i3. 3ià xqv C71. et eis 'IovXiayòv t. tiy. Suiti. b a t corpori suo vel nunc bellum faciens vel postea facturus; multo tarnen verius bellum hominibus aulicis indicens. 59. Finitima Lydia secundas exitii partes latura erat. 60. Iii tarnen salutis spem foyebant. Etenim s p e s , dum r i t a guperest, in re incerta solatur . . . . non pro legitimae exaetioms modo, quae tarnen ipsa non amplius dimidio e r a t , sed pro b a r b a rica inünitaque cupiditate. — Ab altero periculum n o n imminebat. 61. Non tam vesania moti, quam propter malorum cumulum erant qui Eutropium eunuchum quasi Iuliani Imperium desiderarent. E r g o , ut medici a i u n t , vitae retinendae cupidis melius esse, u t a splene doleant, quam ut iecore l a b o r e n t , r e i ea parte , quae supra iecur per pulmonem ad cor pertingit; sic etiam ilio tempore accid i t , ut in rerum turpissimarum conflictu yesanus eunuchus laudem r e f e r r e t , modo is cum praesentibus malia compararetur. 62. Simul Gainas, adversario subverso, (etenim eunuchum vehementer oppugnabat: tam forti animo e r a t ; ) quae sibi yidebatur
EXCERPTA
9* Tfpoç xtàç
ytvèfitvoç,
quMpdaa&ai
noaiv
•
6 âè
«retro,
xai
yèXoaxa
B. 288 Se
noXXùg
xai
sìxóva
¿vszi'&ei
¡xrjSs
TtjV
tivù
âctfiov
ÇÎ'
xà còg
xalç
yqatfòfxtva ex
ytÌQ
„&SOV
rîjç
TOV dsòv
zov yovv . . Ttjv XsQQÓvtjaov èyxazèXintv ìSom'aco aiOTTjQÌag . . nqoarjy.óvzcog zv/coai • diaria t¡¡g vixijg a%iov . . xaì OVTOL ¡xsv TIQ . . ed-qa . . xaì vnéantiqov fìg RÙ (ìum'Xsia TM Xóyoì noixiXòv TI xaì TISQL . . tg, mg {¡ÙQfiaQog fiaQÌÌaooi xaì fivaztjg [.ivory nagsxcov Siaffvyrjv xaì ocoTijgiav o Ss Q(ifìi$og fiaXa (puiÒQwg xaì . . ngog . . 2 0 i n i Kwvazuvxivov nóXiv ovreo Tìjg rpij/nyg . . xaì axoztivòv vqisQnov xìjg nQO xaXio' xai
ii¡j'£i'v
og
to ovoua
¿xneaeüv
15
r¡v
iovg
ríjg
Xrj-
óe 'EXXt]V
(DQÚfhfrog.
xe , riiféá/.ievog
¿QOfiáóag
TQiaxovrr¡QUg AifttQvi'Smv
vv->
AífitQva.
xg.
'O
nQuy/xara iof¿óv
xai
av
¿x rtjg /.ivr¡¡.ir¡g tcov av&Qwnwv
d'tJTjaxeiav.
I
ó¡¡ fiaQftaQOg ovós
tv/jjv
tiva
xai
saysv
¿ni
ávsveyxeiv
vnaid'Q0v
rr¡v
vstoTsgi%ovaaV
rr¡v uíti'uv,
uycoviaá/xtvog
F r . 27. Kusterum secutus ad Eunapium retulit Boissonadius: v e rumtaincn dubitans. A b hoc Eutocio m a t h e m a t i c u m , qui sub lustiniano scripsit, gcnus duxisse suspicor. N. Corpus , quod iam dissolvebatur et in dissolutionem ruebat, ipsfi eóagmcntabat et in quandam compagem ct commissurara cogebat et quasi clavis quibusdam compingebat, ut honestati conservandae s u f ficcrct. Hic latrones adeo facilc slmiil siistulit, tít vel ipsum latrocinii nomcn ex hominum memoria propemodum exciderit. F u i t á u tem religione Graccus. 25. Celetibus cum triginta remis Liburnicatum modo constructis. 26. Barbarits vero ncc in ipsam fortunará, qúae rés Innovaré solet, culpam conferre poterat, quasi iustum aliquod proeliüm aporto Marte commisisset. 27. Eutocius e Tliracia p f o f é c t u s , ntfc animo probó, ñéc generé n o b i l i , sed gregarius miles erat. Multam antem publicam pecuniánt suae cohortis suli'urattis in Palaestinam dbiit. Magnis autem largitionibus conatus est apud Elcuthcropolitanos iü civiurá núnicrunl receptus in ordinem etiam Senatorium rccipi , et fortunae mutationem in melius affectabat. S e d tameu íHentheropolitani Eutocimri non receperunt. Illc vero transiit Ascalonem. Tune autem Crater u s , qui principatuin apud Ascalonitas o b t i n e b a t , ipsum cum peeu-
1 1 6
EUNAP1I
yjtrjfiàimv, xeg
xuì
vari
dnfjTOvv OV
ròv
[XT&IEI
TCOV ,
0
qxovTtg
TOV
EVTÓXIOV
TIZV
ós
stp'
xuì
rà
TOV
oì òì
YORJF/UTU
•
0
àr/.tjv
EVTOXÌOV
XQyo/tòg
0o«-
Evzóy.itjv,
TOV
snì
OTQ&TIWTWV
w xuì
•
snì
nSQiyi-S
XUÌ
s^sneoev,
de
iX&óv-
e/mv
code.
Evnxiog. xrj.
Voc.
"Eztou
ós
CTXXÙ
òitjvy x9~'.
Voc.
noXv
TI /itl'ut
@UQVTS()U
àvojnSovro
XUÌ Òlt]V-
XUÌ XSQUVVW
7lQ0atf.l(ft^tj. 10
SVESTO.
xaì
xaì
TOV
STI anqùyfxmv,
dvayx/jg,
ov
TOVTCQV
Tò xóofiiov
rai ¿TsraxTO
r\av%iov
èXsinSTO
fierù
TOV óoaarrjQt'ov
av-
yÙQ mv xuì
NOÓG
smeix/jg
DVÒQCÓDOVG'
o/ncog eìg uywvu
ovÒtvòg
nguy/nÙTcov
Ttov nsqì
TUVTU
¿/xflsfìqxàg
¿5
xaXivSov/xsvcov.
ÒQaaTtjQiov. 2.'.
Tìjg yvvaiy.òg
Meouiiióliog.
Fragmentdj
a.
i5
IleQixamg
là.
i5
èXivdcot'ag
nvaxiv
VNEQUYOÌVTCTTUI
Qyaxwv
YEVÌQET0,
Ili•
•
UVSQU
KOAXEOÒG
Voc.
(itrsSwxsv
y.axà
KQUTSQÒV
TOV
VSTai rwv
y
noXirty.Tjg
OLI) XQÓVW
"Eóóxsi
In
TO,TS
Voc.
neQixawg.
voc.
quae sine Eunapii a Maio YAQ
e/cov.
AM¡A. a
nomine addita.
apud Suidam
yiyavroiSijg
eivai,
legunturj
xaì
ròvio
n i ì s b e n i g n e s u s c e p i t , e t l i b e r i a t e civili d o n a v i t . T h r a o e s v e r o p o s t e a , q u u m a c l E u t o c i u m i v i s s c n t , a u d i t o loco, i n q u o d e g e b a t , E u t o c h i m e t p e c u u i a s , quas furatus f u e r a t , a Cratero r c p e t i v e r u n t . Ille v e r o v l r u m n o n dimisit. Cura a u t e m m i l i t e s i n ius i v i s s c n t , Cratcrus E u t o c i u m d e f e n d i t e t T h r a c e s v i c i t . Qua d e re t a l e o r a c u l u m e d i t u m est. 28. I n aliis v e r o q u i b u s d a m n o n m u l t o m i n o r i b u s c a p u t e r i g e b a t e t c e r v i c e m i n a l t u m t o l l c b a t . S e d h i s graviora et f u l m i n i s i milia. a g . M o d e s t i a e t t r a n q u i l l i t a s in i p s o c o n i u n c t a erat c u m i n d u stria e t f o r t i t u d i n e . Q u a m v i s enira m o d e s t u s e s s e t et p r a e t e r e a t r a n q u i l l a , t a m e n i n n e g o t i o r u m tractandorum c e r t a m e n i n g r e s s u s , p r o p t e r i p s a m n e c e s s i t a t e l a , n u l l o f o r u m , q u i i n h i s v o l u t a n t u r , erat inferior. 30. IUius m u l i e r i s a r d e n t i amore flagrans, 31. Semicanus.
i.
Videbatur enim et corpore gigantis esse et animo ferino
FRAGMENTA.
11 7
&v[.iov &t]Qi(à3t]ç, xai ¿g uyyívoiav rtov avXXrpxívúvxcav «nàvvcav noXvuXoxvireoog. Voc. yiyuvzt¿Sr¡g. (}'.
'O dè
Gsoâôaioç
rtjv (¡aaikiaaccv
d-avovaav
èn'
í¡/ua-
ri a/tSóv ri èâây.Qvaev • dvúyy.t] yÙQ xai ó nçoxsifisvoç no5Xt¡xog ovveaxía'Qev avzov ró neoi rr¡v yvvut/.u núfhog. Voc. >
£71
>
»
L¡¡.CUTI.
y . C0 dè EVTQÔTIIOÇ XUIQOV xai rvyr¡g d/tsrçœç re y.ai yavdov ¿ovó/nevo;, y.ui xaTSfijzug TUE¡.in tv, tvxAtaxéQOvg óoxovvrag TIUQ'^ avxotg elvuL. èxetvoi ÓÈ èldóvxeg ¿ni TOV T Q U L U V O V SQQIìpav xaì TU onXa, xaì rag ytìoag omod'ev dfjaavisg èv «{yjtaXwTtov Tu^ii èóèovxo tov T Q U Ì U V O V tig Xóyovg èX&tìv AsxtftuXfp. io s. "On riaXiv o ¿jexéfialog nQtofiu'uv sne/inpe ngòg T Q U L U V O V , TCOV nuQOvxmv àvuxwyjjv xofiiC,6fitvog, vmoyvtZt o Ss ra TS onXa nuvra xaì rù /utjyav>i/xaxu naqaSiòòvai TO) Tqa'iavw xaì TOvg ¡.itjyuvonoiovg rovg 'Pcofiuiovg xovg 7iui>' av tm ovrag, xaì rovg uvio/uóXovg , xaì tu tov/¿ara i5ndvra ooa xarsaxsvaaev xadaiQstv , naQuywQtlv Se xaì rijg ytjg, fjv ÈXQUTTJAEV ó T Q a t a v o g , xaì rovg èy&QOvg UVTOV xaì L TCSV Pa>iiiaicov oìxeiovg èyfrQovg vofiiQtiv, xaì avrofióXovg FIT] vnoSéyto&ui, /.ujds aiQuxiwrrjv cPauaio)V è'yeiv èyyvg eavTOV. TIQOASDI^ATO ovv rrjv nntoftti't/.v 5 Tgaìavòg ini ruv- G 2 o r a i g Tutg avv&tjxaig. lo óè /lsxéfiaXog TU onXa s(t§i\ptv ¿ni UVTOV , xaì tìg ryv yijv nsamv nqoasxvvijas, xaì tig cP(ó/ntjv nQsa^sig entfiìpB, xaì uvxoì ofioiatg Tag ytÌQ ag edqouv mg èv aì/fiaXcórcav Ta^ei. i. 7iQOOTQi\paO\}(ii vulg. '5. xófitjTas vulg. 8. dsztpùXov vulg. i i . xofiiaófieyos M.
"j. xml tìÌ] t ì i à B. 17. «i?t6/j.OÌ.OV H.
let i11i quotannis pendere duos obolos , sin minus, bellum et magna mala se il lis illaturum. 4- Decebalus misit ad Traianum legatos ex his, qui pileos ferunt : hi enim apud Dacos sunt honoratiores. Prius autem comatos Jniserat, qui apud eos viliorcs habentur. Hi cum ad Traianum venissero, abieceruut arma et, manibus post terga vinctis captivorum instar, Traianum orarunt, ut cum Dccebalo in colloquium veniret. 5. Rursus Decebalus legationem ad Traianum misit, quae belli finem peteret. Pollicebatur se omnia arma et bellica instrumeuta Traiano traditurum et Romanos macbinartim fabricatores et transfugas , qui apud ipsum essent, et omnia praesidia et castella, quae exstruxisset, diruturum. Cessurum quoque omni terra, quaTraianus potitus esset , et eius et Romanorum bostes pro suis hostibus habit u r u m , ncque posthae ullos transfugas admissurum, ncque ullum militem Romanorum retenturum. His conditionibus hanc legationem Traianus aceepit. At Decebalus in conspectu Traiaui arma abiecit, et in tcrram cadens euni salutavit. Legatos etiam Eomam misit, qui captivorum more crant manibus vincti.
1 3 4 A.C.
EXCERPTA
161?
AayyifttxqSojv
'OTÌ
Marc. 8 ? n£qaiw&IVTaTiwzuç èyv^ivu^s. y.ai r[Xd~ov oï I^KÙQTIOÎ Hfro TOVÇ rsaaaoaç /.irjvaç, y.ai TO O/XOIOV a/Jjfia noi^aaç avTÜg STSQav ÎVQSV dvaßo'i.rjv TQMÜV ¡.irjvtäv. y.ai G ndXiv eiç eztyov OTQUTÔTISÔOV èàê'S,aTO avzovç ofioimç, xai sômy.BV av'TOIÇ dnôy.Qtaiv, ort „oaov s| inoa/èasiaç ovôèv v(.üv navzeXwç ôiô'œaiv ô ßaaü.svç. f i ôè désad~s avyy.QO20TII' 0ig YQ-RJ yi->
TOV
ßaaiXscog
fióvov
xaì
Tìjg TOVTWV unodóaswg
o/ioXoystv,
0 ós raXégiog
qrrij-
xaraòeéoTS-
0 IdqxfUQßäv
o v à i vvv
ort sv aiyjiuXwoia vßotmg,
oaov ovnm
nqèg
ràgC nXèov
òvysvò-
dXX' OVTCO fiers-
dito$od'rjaò[xsvoi,,
èv x0VT0ig eìg (iv^/xrjv qys xaì rò TWV àv&Qwnivwv tv/xsvdßXtjTOv.
TUXSQIOV
Naqaatov
Xsycov y onXoig neqiwv
mg r f j olxti'a
[isvxoi ßamXicov
ßaaikiwv
xof.uì^siv,
rovg
¡.u-
OTIOV- B
uXXwv
uXXù t o oXov r f j yvwfirj
ort
XUT dty'av yÜQizag
yeiQÌad-ì]Ouv
aXXwv
cPojfiat'wv
a(i£Tìj
yàq
¡.irj yjiijvai
wg i'/ovrig oqxovg
ovx
rovg
/novo) óixai'wg
rovroig Tjj
¡.ITJSS rovg
yàp
TWV
TWV OÌXBI'WV nqoyòvwv
ov yevó/ASvov."
TOtyaQOvv
dvsletv.
y.o- A. C 397
SUVTWV
eavTotg
HUVTWV TWV
WOTS AVTÒV Tovrq)
t«X&at- AVT TIUQÙ Naqaatov, oixsi'ag
TOVTO
ÒvvaaSou
1 2 7
r f j Tijg ttèfiag
avai'qeaiv
rj ¡.luXaxia'
dvTiTSTayfiévovg
y.uLTOi rijg
M'A.
STÌQAV
yaXtnaivsLV.
oìó/Ltsvoi
/.ITJÒH N U Q C Ì U L O V
gov
rìjv
FIRJ nrtòg
dXXà y.ovqiUTtjg vof.iiCerai
5rayevsaréQovg
10adai,
xaì
HISTORIA.
nqayfiaTwv
TUVTU óó'^ag 0Qyi%,£ad~ui}
V a l c s i u s , neql
wy vulg.
l u m i n a r i a ; et oportere a l t e r u m a l t c r i u s , sicut oculos , l u c e et s p l e n dore illustrari, n c q u e ad exstinctionem et eversionera invicem sibi molestos et graves esse. Hoc enim non v i r t u s , sed magis levitas et inollities censeretur. Nam qui inferiores nihil sibi prodesse posse p u t a n t , conantur eos, q u i sibi adversantur, tollere et evertere. Non oportere autem Narsaeum omnibus aliis regibus imbecilliorem existimare; sed Galerium tanto reliquis regibus superiorem e s s e , u t ab c o solo merito Narsaeus victus s i t , tametsi ne Narsaeus q u i d e m a suorum maiorum virtute absit. Practcrea dixit Appharban m a n datum sibi fuisse a Narsaeo, omnia proprii regni iura R o m a n o r u m humanitati committi, ipsum a e q u u m esse ducere : n c q u e ideo c o n d i t i o n c s , q u i b u s p a c c m fieri v e l l e t , i p s u m f e r r e , s e d i d o m n e I m p e r a toris arbitrio pcrmittcre. H o c s o l u m i p s u m l i o r t a r i , ut sibi u x o r e m e t filios r e d d e r e t , q u o s si r e c i p c r e t , m u l t o d e v i n c t i o r e m s e i l l i f o r e b e n e f i c i i s , q u a m si a r m i s v i c i s s e t ; n e n u n c q u i d e m satis p r o m e r i t o g r a t i a s agore p o s s e , q u o d c a p t i v i h a u d q u i c q u a m e o n t u m e l i a e p a s s i s i n t , s e d ita h a b i t i , u t p r i s t i n a e s u a e n o b i l i t a t i p r i m o q u o q u e t e m p o r e se r c s t i t u t u m i r i s p e r a r e n t Hic legatus Persarum in m e m o r i a m revocavit rerum h u m a n a r u m inconstantiam. A d q u a e v i s u s est G a lerius subirasci, et toto corpore c o m m o t u s , „ n o n recte Persas, a i t ,
128
EXCERPTA
A. C. 297 ovyxivqoag
TO ÌUVTOV
Diocl. 1 4 n é g o a g u'S,iovv D izéyovg
zulg
?icSg yÙQ xaì oizivsg
Òóloig
&dvazov
rivi
zvyug, àì.'i.ù
olg ¿dog
(psiSta&ui
xaì
ov no/./.w
'£,o/xévovg xazà
yvw/,i/jv
ì/'.
Aiy.ivviog
A. C. 3 i 4 Const. 9V0V
"Ozi
MtozQiuvòv
Oihivg
èni
riva
a
oig
zàg
Tléoaaiio
dv9-Qcoin'vag
tiqÒq oQyfjV JIQOO-
nenQuyaaiv
anoftli-
ìyveaiv
dxoXovfrttv,
xazayuiviQia&ai
y.uloxuyu&iuv, zov
3-vtj-
òii